In de olympische winkels raak je je geld net zo makkelijk kwijt als bij 'balletje balletje' | column Johan Stobbe

In dit artikel:

In Milaan is de zichtbaarheid van de Winterspelen scheef verdeeld: buiten het historische centrum merk je er nauwelijks iets van, terwijl het stadscentrum bruist van commerciële activiteiten rond de Spelen. In het uiterste noorden van de stad, waar de auteur verblijft, zijn verwijzingen naar de Winterspelen zeldzaam; ook in het zuiden valt weinig te zien, iets dat presentatrice Ranomi Kromowidjojo eerder opmerkte in vergelijking met de Zomerspelen in Parijs.

Rond het Castello Sforzesco daarentegen overheersen muurschilderingen met wintersporttaferelen en de mascottes Milo en Tina. Bedrijfspromoties domineren: Casa Essalunga biedt een interactieve presentatie over olympische waarden, een groot Chinees handelsplatform heeft een actief ingerichte ruimte en een bekend colamerk heeft een opvallende 'rode berg' als fanzone. Overal ontstaan lange rijen, vooral bij de officiële olympische winkels waar knuffels en andere merchandising razendsnel verdwijnen — in het Main Press Centre waren de mascottes al voor de openingsceremonie uitverkocht.

Tegelijkertijd profiteren oplichters van de toestroom: smoezelige straatspelletjes als ‘balletje balletje’ ontnemen toeristen gemakkelijk geld. Merchandise is populair maar duur: kleine knuffels of speldjes vanaf circa €15, hockeypucks rond €20, shirts €45 en rugzakken bijna het dubbele. Conclusie: in Milaan vormen de Winterspelen zowel een cultureel icoon in het centrum als een omvangrijke commerciële manifestatie waar fans bereid zijn fors te betalen.