In Albanië kun je er niet omheen: de trommels tijdens de ramadan

In dit artikel:

In Albanië noemen de meeste mensen zichzelf moslim en tijdens de ramadan zie je dat terug in het straatbeeld: mensen wensen elkaar een goede vastenmaand en er wordt extra aandacht besteed aan armen en behoeftigen. Een opvallende gewoonte zijn rondtrekkende trommelaars die tijdens de ramadan om giften vragen; ook in het dorp Pinet, waar de auteur woont, zijn die trommels dagelijks te horen en wekken ze nieuwsgierigheid bij kinderen.

Tegelijk is de islam in Albanië vaak meer cultureel dan strikt religieus: veel zelfgeroemde moslims drinken, roken en eten af en toe varkensvlees, en reguliere moskeebezoeken zijn eerder uitzondering dan regel. Desondanks heeft de ramadan wél invloed op het sociale leven: in deze maand identificeren mensen zich sterker met hun islamitische achtergrond, waardoor minder Albanezen naar christelijke bijeenkomsten komen. Dat vormt een praktische hindernis voor zendingswerk, maar ook een kans: de auteur meldt voorbeelden van geestelijke openheid — dromen waarin mensen Jezus ontmoeten en christelijke initiatieven die gedurende de ramadan speciaal voor moslims bidden.

De auteur, Bauke Deelstra, die samen met zijn vrouw namens European Christian Mission in Albanië werkt, benadrukt dat de ramadan moslims de mogelijkheid geeft hun geloof zichtbaar te maken (bijvoorbeeld door niet mee te eten tijdens de lunch). Dat zet hem aan het denken: hoe zichtbaar is het christelijk geloof in zijn omgeving? Zijn pleidooi is dat christenen niet alleen putten uit het geloofsverleden (Jezus’ offer), maar ook actief liefde en zorg tonen, juist buiten een rituele maand. Zo kunnen christenen volgens hem dagelijks laten zien wat hun geloof betekent en daarmee mensen aantrekken naar Christus, ook in een land waar religie vaak een culturele dimensie heeft.