'Immaterieel erfgoed' of net: Aaipop bliuwt it feest foar Frysktalige muzyk, troch âld en jong talint. 'Nederlânsk is gay'

In dit artikel:

Aaipop in Nijlân hield dit jaar zijn 39e editie en bevestigde zich opnieuw als hét podium voor Friese popmuziek — een traditie die teruggaat tot 1987. Het kleinschalige festival brengt veteranen en nieuw talent samen en laat zien dat Friese en streektaalrock nog springlevend zijn, ook nu de categorie ‘dialectrock’ recent door het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland als immaterieel erfgoed is benoemd. Programmeur Gosse-Pieter de Vries reageert er nuchter op: “Dialektrock, dat is Normaal,” maar Aaipop verandert er inhoudelijk weinig door; het blijft geworteld in dorpsfeesten, blues en rauwe rock- en punkinvloeden.

Op het festival stonden oude bekenden die al decennia meedraaien — onder anderen Ramsk met zanger/photograaf Piet Douma (die nummers over de Friese drinkcultuur speelde, zoals “Wreed yn ’e keet”), NNB, Jitiizer (al ruim 35 jaar actief), Bombarje en de Sadelrûkers — maar er waren ook opvallende nieuwelingen. Bands als Grymtosk (Hille Hiddesma), die zich ontwikkelde van solistische troubadour tot ruw rockend gezelschap, gaven invulling aan het Aaipop-principe en bouwden hun eigen sfeer, soms met eigen catering of een bar op het podium.

Jong talent maakte indruk: Mayte (20) toonde een sterke podiumprésence, zelfverzekerde songs en een band die haar stem ondersteunt; zij leverde een van de meest overtuigende optredens van de middag. De 20-jarige Jannes Scheltinga van Asbest koos bewust Stellingwerfs als voertaal: “Nederlands is al snel te gay. Dus dan maar in ’t plat,” aldus Scheltinga — zijn band speelt parodistische, feestgerichte rock à la Normaal en southern rock en noemt in teksten simpele feestonderwerpen als koffie, bier en vrouwen. Dat soort rauwe, dorpse thema’s past precies bij de Aaipop-sfeer.

Ook hiphop en hedendaagse streektaalcombinaties kregen ruimte. Lil Pier (Magamed Pliev) en Steyn Land, twee jonge namen uit de dorps- en feestcultuur, wisselden harde rap en meezingbare deunen af en brachten samen het nummer “Young and reckless”, waarmee ze verschillende generaties publiek bereikten.

Kortom: Aaipop blijft een belangrijk podium voor Friese en streektaalmuziek — een plek waar traditie en vernieuwing elkaar ontmoeten, waar ouwe rotten en twintigers hetzelfde erfgoed op het podium brengen en waar de lokale cultuur gewoon doorleeft, ook buiten officiële erkenningen.