Ik blijf in Israël hoop putten uit kleine dingen

In dit artikel:

Columnist Bert de Bruin ziet in Israël de laatste weken vaak verwonderlijke en soms bijna absurde taferelen, maar zoekt troost in alledaagse, positieve momenten. Als twee recente voorbeelden noemt hij voorvallen waarbij politieagenten zich druk maakten over symboliek: bij één incident werd een deel van een keppeltje afgeknipt omdat daarop zowel de Israëlische als de Palestijnse vlag stonden, en bij een andere gelegenheid werd bij een demonstratie een Hongaarse vlag in beslag genomen omdat die te veel op de Palestijnse vlag zou lijken. De gebeurtenissen roepen volgens hem zowel verbijstering als het gevoel op dat Hanoch Levin zulke situaties niet had kunnen bedenken.

Tegelijkertijd blijft muziek hem opbeuren. Hij luistert momenteel veel naar Vivaldi’s Nisi Dominus — een werk dat is gebaseerd op Psalm 127 — uitgevoerd door countertenor Andreas Scholl en met de Israëlische klaveciniste Tamar Halperin. De Bruin verwijst ook naar een Hebreeuwse toonzetting van hetzelfde Bijbelvers door het Shira Choir en raadt lezers aan die uitvoering op te zoeken.

Meer hoop haalt hij uit kleine, menselijke momenten. Tijdens een Bijbelquiz waarover hij eerder schreef, zong een jonge jongen, Yavo, het Israëlische volkslied; het opvallende was dat hij en zijn familie uit China stammen. Het beeld van een klein jongetje met zijn zus en andere deelnemers uit landen als de VS, Engeland, Canada, Panama, Zuid‑Afrika en Israël belichaamde volgens De Bruin het zionistische idee van het bijeenbrengen van Joden uit allerlei landen — iets dat hij nog steeds ontroerend en fascinerend vindt.

Verder noteert hij dat Koningsdag in Nederland dit jaar rustig, kleurrijk en gezellig verliep, wat hem opluchtte gezien de vaak schandaalrijke verhalen rond andere staatsgezinnen elders. Hij is blij dat hij niet in de rol van royalty zit en eindigt met een kleine, menselijke anekdote: de aanhoudende drang naar een tompouce die hij tijdens de feestelijkheden kreeg.

Bert de Bruin is historicus en docent Engels aan het Leo Baeck Education Center in Haifa; hij woont sinds 1995 in Israël.