Hoe leert international Suzy voor zichzelf opkomen als ze zich klem voelt staan tussen twee culturen? | column Froukje Jackson

In dit artikel:

Froukje Jackson, GZ-psycholoog werkzaam in Groningen, beschrijft in deze casus een intake met “Suzy”, een Koreaanse onderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen. Suzy ervaart spanning omdat van haar in de Nederlandse academische cultuur wordt verwacht dat ze lijnen uitzet, knopen doorhakt en kritisch de discussie aangaat — vaardigheden die volgens collega’s noodzakelijk zijn voor haar onderzoek. Vanuit haar Koreaanse achtergrond is dat echter vreemd: hiërarchie en het niet-tegenspreken van meerderen zijn de norm, waardoor ze nooit heeft hoeven of geleerd heeft grenzen aan te geven.

Als gevolg probeerde Suzy alle feedback van supervisors zonder tegenwerpingen te verwerken. Dat kostte veel energie en leidde tot oplopende frustratie en stagnatie in haar onderzoek, omdat ze vaak voelde dat opmerkingen niet goed aansloten maar het niet passend vond die te weerleggen. Haar begeleiders adviseren haar “voor zichzelf op te komen”, maar ze weet niet hoe dat in praktijk te brengen.

In de therapie spreken Froukje en Suzy af te beginnen bij het binnenste: herkennen wanneer iets niet klopt, signalen van spanning of twijfel benoemen en daar oefening in doen. Door die interne ervaring te leren verwoorden kan Suzy geleidelijker en met meer rust haar standpunten delen en steviger in haar rol staan. Het gesprek eindigt met een luchtig moment: door wederzijdse uitspraakproblemen — Suzy kan Froukjes naam niet goed uitspreken — ontstaat er even onzekerheid bij het maken van een vervolgafspraak, wat de culturele en taalkundige drempels nog eens illustreert.

Context: de casus laat zien hoe verschillen in culturele normen (hiërarchie vs. individuele assertiviteit) praktische problemen veroorzaken in internationale werkomgevingen en waarom gerichte coaching of interculturele begeleiding nuttig kan zijn.