Hoe blijf je bij tegenwind overeind staan? Een beter voorbeeld begint bij jezelf

In dit artikel:

Hilbrand Visser, directeur van het Dockinga College (vmbo) in Dokkum en raadslid in Fryslân, reflecteert op hoe je als bestuurder, opvoeder en burger omgaat met verlies en maatschappelijke teleurstelling. Hij verwijst naar recente signalen van onvrede — het CBS rapport over historisch laag vertrouwen in de politiek en de publieke verontwaardiging rond een voorman uit de milieubeweging die overstapte naar een grote vervuiler — en vraagt zich af hoe scholen zulke thema’s bespreekbaar moeten maken voor leerlingen.

Visser merkt een bredere neiging om ongemak en tegenslag te vermijden: alles moet positief en beheersbaar lijken. Zelf ervoer hij dat na verkiezingsverlies; de reflex om naar anderen te wijzen of vanuit frustratie oppositie te voeren kende hij maar wil hij niet volgen. Zijn dubbele rol als schoolleider en volksvertegenwoordiger, en zijn rol als vader van drie zonen, benadrukken volgens hem de noodzaak van voorbeeldgedrag.

In plaats van vooral te oordelen pleit hij voor het tegenovergestelde: recht doen in plaats van recht spreken. Dat vraagt om zelfreflectie, luisteren, dankbaarheid voor het vertrouwen dat er wél is en de moed om door te gaan na tegenslag. Visser ziet onderwijs — zeker op het vmbo — niet alleen als voorbereiding op werk en diploma’s, maar ook als plek om te laten zien hoe je mens blijft wanneer het schuurt. Een beter voorbeeld begint bij jezelf, is zijn kernboodschap.