Hetty (73) schreef liefst 1600 preken, allemaal met vulpen en een groot deel ervan in Huizum

In dit artikel:

Hetty Jansen (73) was decennialang gezichtsbepalend voor de Kurioswijkgemeente in Huizum, Leeuwarden. Altijd keurig aangekleed en met schoenen aan — een gewoonte ontstaan nadat ze zich eens ongemakkelijk voelde toen iemand onaangekondigd bij haar pastoriewoning op de Gymnasiumstraat aanbelde terwijl ze nog in ochtendjas en pantoffels was. Als predikant wilde ze goed voor de dag komen; uiterlijk maakte voor haar deel uit van het respect voor het ambt.

Opgegroeid in de Betuwe, droomde Hetty aanvankelijk van het onderwijs maar koos uiteindelijk voor de kansel. Haar vader, zelf predikant binnen de behoudende gereformeerde bond, steunde die stap, ook al bood zijn kring geen ruimte aan vrouwen in het ambt. Na zijn plotselinge overlijden in 1973 — Hetty was toen 20 — verdiepten haar geloof en haar roeping zich juist. Ze studeerde klassieke talen en theologie in Utrecht en kreeg haar eerste gemeente in Terkaple (met leden uit omliggende dorpen). Ze droeg daarbij vaak de zwarte toga van haar vader.

Na werk in Soest kwam ze in 1994 naar Leeuwarden, eerst in de Kapel Pniël en na samenvoeging in de Kurioskerk (PKN). Ze bleef daar tot haar emeritaat in 2018. Hetty hield van Friesland, leerde Fries en haalde zelfs een lesbevoegdheid in de taal. Ze was sober van levensstijl — geen luxeverbouwingen in huis als dat de kerk zou belasten — en zeer plichtsgetrouw: ze schreef ruim 1.600 preken, foutloos met vulpen op A5-papiertjes, en bewaarde alles. Haar bestuurlijke kwaliteiten vielen op in kerkenraadvergaderingen: ze leidde ze strak, hield de tijd in de gaten en greep subtiel in als iemand uitweidde.

Eind 2015 kreeg ze de diagnose hersentumor; een deel kon operatief worden verwijderd maar niet alles. De laatste jaren van haar predikantschap werden daardoor zwaarder en collega’s namen veel taken over. Na haar emeritaat verhuisde ze in 2018 naar Tuk om dicht bij haar broer Peterjan en zijn gezin te wonen; hoewel ze zelf geen kinderen had, had ze een hechte band met haar neven en nichten. Ze hield van schilderen, de natuur en haar Volvo C30.

Haar gezondheid verslechterde rond nieuwjaar en op 7 januari is Hetty overleden. De afscheidsdienst werd geleid door haar nichtje Elise, ook predikant. Hetty wilde niet dat de bijeenkomst een ‘afscheids- of dankdienst’ heette; zij bleef overtuigd dat het mooiste nog moest komen.