Het was of Peter Karstkarel zijn loopbaan voor me zat samen te vatten | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Peter Karstkarel, thuis bij zijn vrouw Klaske, blikte vorige week terug op een leven gewijd aan architectuur, woningbouw, Friese geschiedenis en het promoten van lokale kunstenaars. Niet als wetenschapper, zei hij — zijn werk was gericht op het brede publiek: mensen laten genieten van beeldende kunst en, belangrijker nog, moderne klassieke muziek. In decennialange activiteit schreef hij ongeveer zeventig boeken en talloze krantenartikelen waarin hij lezers ook praktische kennis bijbracht (zoals het verschil tussen een pilaar en een pilaster en de term ‘omber’ voor een bruintint).

Het gesprek was beladen omdat beiden wisten dat het zijn laatste zou zijn; naast hem stond een zuurstofapparaat en hij verwoordde zijn naderende einde met een Snekerszinnetje: "Het is uut met de koopman." Ondanks zijn nuchtere houding gaf hij toe dat verdriet er was, maar dat hij zelden huilde — een uitzondering was het terughalen van de vroege herinnering aan het overlijden van zijn vader toen hij zes was, een gebeurtenis die hem later eens hevig deed huilen toen hij die opnieuw bewerkte voor een radioprogramma.

Karekarel verschijnt als een voorvechter die cultuur en kennis toegankelijk wilde maken: een bescheiden maar invloedrijke figuur die Friese kunst en architectuurlandschap voor een breed publiek heeft ontsloten.