Het opgeknapte station van Leeuwarden heeft een nieuwe maan nodig | column Asing Walthaus

In dit artikel:

Vorige week hing er ineens een maan in de hal van het net opgeknapte station van Leeuwarden: een spiegelende bol van ongeveer vier meter die — gelukkig zonder schade of gewonden — naar beneden kwam en reizigers deed stilhouden en selfies maken. Het object had eerder in het gemeentehuis gehangen als onderdeel van festival Luna, maar stond de grote, hoge stationshal veel beter.

De auteur prijst de restauratie: de tegeltableaus met uilen, vleermuis en leeuwen zijn opgefrist, de donkere pixeltegels van Tilly Buij en Gerard Groenewoud geven sfeer, en ook een herdenkingspaneel over de elektrificatie is verplaatst en gepoetst. Toch blijft de ruimte wezenlijk saai: geen stationspiano, één bankje, geen koffietentje, geen ansichtkaarten of plattegrond; reizigers haasten zich door alsof het een metrogang is, alleen een Albert Heijn to go zorgt voor enige vertraging.

Een grote spiegelbol verandert dat: zulke kunst nodigt uit tot kijken, wachten en verblijven. De oproep is duidelijk — laat zo’n maan niet slechts tijdelijk hangen, maar geef de hal een blijvende blikvanger die het station menselijker en levendiger maakt.