Het is voor Dylan Vente niet zo makkelijk om de spits van dit SC Heerenveen te zijn: 'Hoe krijgen we hem in kansrijke posities?'
In dit artikel:
Bij SC Heerenveen–FC Utrecht (1-1) ontstond na een uur spelen een cruciaal moment: de VAR riep scheidsrechter Jannick van der Laan vanwege een vermeende handsbal van Utrecht-verdediger Matisse Didden. Het Abe Lenstra-stadion was overtuigd dat Heerenveen een strafschop zou krijgen; Dylan Vente, aangewezen als eerste penaltynemer, stond al klaar. Tot ieders verbazing bleef de scheidsrechter bij zijn beslissing: geen penalty. Die gemiste kans paste pijnlijk bij Ventes recente moeizame periode voor het doel.
Vente (26) zit in een scoringsdip; zijn laatste competitiegoal dateert van eind november (tegen AZ), al maakte hij in december nog één in de beker tegen Feyenoord. Hij erkent dat hij meer had moeten produceren en baalt zichtbaar: “een spits wordt beoordeeld op zijn doelpunten”, zei hij na het gelijkspel. Ondanks dat hij zich veel inzet—achtervolgen van tegenstanders en loopacties die ruimte creëren—komt het rendement niet overeen met de kansen die hij krijgt. Tegen Utrecht kreeg hij feitelijk maar één echte kans, een lastige volley die naast ging.
De beperkte output heeft meerdere oorzaken. Heerenveen speelt vaak aantrekkelijk, met veel positiewisselingen en dynamiek, maar de ploeg heeft geen constante bron van voorzetten of steekpasses die een zuivere afmaker als Vente regelmatig alleen voor de keeper zetten. Jacob Trenskow is momenteel de meest scorende speler (clubtopscorer), Ringo Meerveld is meer gericht op voorbijgaan en combinatie, en Luuk Brouwers zoekt vaak zelf de penetraie. Dat betekent dat Vente vaker functioneert als aanspeelpunt en ruimtebezetter dan als eindstation.
Trainer Robin Veldman wijst ook op Ventes spelgedrag. De spits zakt de laatste weken regelmatig terug richting het middenveld om de bal op te halen, waardoor hij minder vaak in kansrijke positie blijft. Veldman verzocht Vente juist hoger te blijven bij opbouw: “Blijf maar weg als wij achterin de bal hebben. De opbouw moeten andere spelers oplossen.” Tegelijkertijd benadrukte hij zijn vertrouwen in Vente—die op trainingen soms “waanzinnige” afwerkvormen laat zien—en noemde hem expliciet: “Dylan is onze spits.”
Daarnaast speelde pech een rol: tegenstanders’ keepers werden in eerdere duels meermaals uitgeroepen tot Man of the Match door reddingen op pogingen van Vente, en in de wedstrijd tegen Utrecht raakten Marcus Linday en invaller Luca Oyen respectievelijk paal en lat. Veldman concludeerde dat Heerenveen, op de openingsfase na, dominant was maar effectiever moest zijn voor het doel en vaker de diepte moest zoeken om meer kansen te creëren.
Kort samengevat: Vente levert veel arbeid en helpt bij het openen van ruimtes (zoals bij de assist op Trenskows openingstreffer), maar het lukt hem niet genoeg zelf af te rekenen. Trainer en speler blijven elkaar vertrouwen geven, met aanpassingen in positiegedrag en teamaanvoer als focus om hem weer in kansrijke situaties te krijgen.