Het Haagse avontuur van oud-staatssecretaris Aukje de Vries uit Leeuwarden (61) is voorlopig afgelopen. 'Dit paste my as in jas'
In dit artikel:
Aukje de Vries (61) stopt voorlopig met haar Haagse werkzaamheden. Maandagochtend droeg ze na terugkeer van een werkbezoek aan Cyprus formeel haar portefeuille over aan Sjoerd Sjoerdsma; na vijf maanden als staatssecretaris voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking is haar korte ministeriële taak voorbij. Oorspronkelijk was die post als minister bedoeld, maar na de val van het kabinet in juni werd het een staatssecretariaat; in het nieuwe kabinet is de positie weer naar ministerniveau gegaan.
Haar politieke loopbaan begon lokaal in Leeuwarden: in 1989 trad ze in dienst bij de gemeente als contactpersoon economische zaken en in 2002 begon ze in de gemeenteraad. Het nationale podium betreedt ze in november 2012 als VVD-Kamerlid; ondanks de informele VVD-regel van maximaal twee Kamerperiodes bleef zij actief en maakte zij er uiteindelijk vier vol, mede door brede steun in de regio Fryslân. De Friese wortels blijven zichtbaar: ze zit nog graag in een bistro aan het Hofplein te kijken naar het stadhuis waar het ooit begon en vindt het jammer dat er nu geen Friezen in het kabinet zitten.
De verbinding met het bedrijfsleven is een rode draad in haar loopbaan geweest; dat en haar opleiding als economisch geograaf maakten de portefeuille Buitenlandse Handel passend. Tijdens de demissionaire fase maakte ze reizen naar landen als de Filipijnen, Zuid-Korea, Oekraïne, Ethiopië, Qatar en Vietnam om economische relaties te verstevigen en afhankelijkheden te verminderen. Als concrete politieke mijlpaal noemt ze het sluiten van het Mercosur-akkoord tussen de EU en vijf Zuid-Amerikaanse landen — een controversiële deal binnen de coalitie, maar volgens haar noodzakelijk voor een handelsland als Nederland.
De Vries heeft eerder als staatssecretaris bij Toeslagen en Douane gewerkt, maar moest daar in 2023 stoppen na de val van kabinet Rutte IV — een afscheid dat haar veel deed. Ze hield contact met slachtoffers van de toeslagenaffaire en zet zich in voor zowel financieel als emotioneel herstel van gedupeerden. Als structurele oplossing ziet ze iets in het voorstel om de kinderopvangtoeslag te vervangen door bijna gratis kinderopvang voor werkende ouders; dat verkleint complexiteit en stimuleert arbeidsparticipatie.
Of haar vertrek definitief is, laat ze open: “dat witst fansels noait” — je weet het natuurlijk nooit — maar voeg daaraan toe dat de functie te druk is om meteen al nieuwe plannen te smeden. Met haar vertrek verdwijnt een ervaren, regiogerichte bestuurder uit de Haagse frontlinie, die zich met name profileerde als liberaal in ethische kwesties en rechtser op sociaaleconomisch terrein, maar met aandacht voor wie het echt nodig heeft.