Het bijzondere 'beukenblad' van Alex (66) en Wilma (64) in Sint Nicolaasga. 'We hebben een huis dat ademt'
In dit artikel:
Alex en Wilma van Seventer kochten in december 2021 het voormalige Hotel De Oorsprong net buiten Sint Nicolaasga en realiseerden daarna een opvallend nieuw huis tussen de beukenbomen op het terrein. Het idee ontstond in 2022 tijdens een bezoek aan de Floriade in Almere: een rond paviljoentje met houten, natuurlijke vormen sprak Wilma zo aan dat het model de basis werd voor hun ontwerp. Architect Huub van Laarhoven vertaalde die inspiratie naar een woning in de vorm van een beukenblad, zodat het gebouw opgaat in de bestaande bosrand.
Het stel, 64 en 66 jaar oud, wilde niet jarenlang vastzitten in procedures zoals ze eerder hadden meegemaakt bij een project in Noord‑Brabant. Daarom was het spannend toen de gemeente vroeg het plan voor te leggen aan de welstandscommissie Hûs en Hiem. Dat liep uiteindelijk positief: de commissie was enthousiast en adviseerde alleen een iets grotere afstand tot het oude hotel en dieper in het bos bouwen, wat het bestemmingsplan niet hoefde te wijzigen — een uitkomst die voor Alex en Wilma doorslaggevend was.
De bouw bracht specialistische uitdagingen met zich mee. Ronde vormen vragen om ander materiaalgebruik en maatwerk; veel aannemers bedienden geen ronde constructies of vroegen hoge prijzen. Het echtpaar besloot daarom zelf de rol van aannemer op zich te nemen. Ze lieten onderdelen prefab maken in Noord‑Brabant en lieten vakmensen vier langere werkdagen op locatie werken, met kost en inwoning verzorgd door hen. Ter plaatse bleek montage een puzzel: alle houten balken waren verschillend en moesten ter plekke worden ingezaagd, glazen elementen moesten meerdere keren worden besteld en ook praktische zaken als een ronde keuken en stopcontacten vergden creatieve oplossingen (onder meer flexibel materiaal dat bij warmte buigt).
Constructief en duurzaam is het huis ook bijzonder: de wanden zijn opgebouwd uit kalkhennep (hemp‑lime), een ademend materiaal dat vocht opneemt en weer afgeeft, wat zorgt voor een stabiel binnenklimaat zonder grote temperatuurschommelingen. Een ander opvallend element is een luchtkoker waarin een Tasmaanse boomvaren uit Nieuw‑Zeeland is geplaatst; die plant heeft geen wortels en kan op betonnen ondergrond groeien. Voor het echtpaar, dat het huis in december introk, is die varen nu het centrale uitzicht en symboliseert het project dat ze met trots voltooiden.
Het oude hotel zelf ondergaat eveneens een restauratie. Eén vleugel is in ere hersteld, de andere uit de jaren zeventig wordt als een storend element ervaren en sloop ligt voor de hand; mogelijk komt daar later een nieuwe vleugel in oude stijl terug. De eigenaren hebben het hotel omgevormd tot groepsaccommodatie met zestien kamers; de opening voor gasten staat gepland voor de zomer. Tot die tijd en voorlopig tot in ieder geval voorjaar 2027 wordt een deel van het pand door de gemeente gehuurd en biedt ruimte aan bijna zeventig vluchtelingen uit Oekraïne; het gebouw bood eerder al onderdak aan bouwvakkers.
Het bouwtraject was intensief maar ook plezierig; de bouwploeg woonde op het terrein en de Van Seventers verzorgden maaltijden en onderdak, wat leidde tot hechte, gezellige weken. Ondanks tegenslagen — zoals fout bestelde glassoorten en lastige details bij de trap — kijken ze met voldoening terug. Het nieuwe huis staat er nu als een organisch, rond bouwwerk dat in het bos past, en Alex en Wilma hopen er oud te worden: een rustige, comfortabele plek met veel eigenheid én aandacht voor duurzame bouwprincipes.