Heine Postma viert 100ste verjaardag: 'Ik haw altyd Frysk praat, myn hiele libben lang'
In dit artikel:
Heine Postma werd op 10 april in Talma Hoeve (Feanwâlden) feestelijk 100 jaar oud ontvangen, met burgemeester Anja Haga als één van de gasten. Omringd door familie en fotografen herhaalde hij met een glimlach zijn leeftijd en kondigde een drukke dag aan.
Geboren op 10 april 1926 in Ikkerwâld als oudste van zes kinderen, kreeg Heine zijn schoolopleiding deels in Rinsumageast en Moarrewâld, maar de Tweede Wereldoorlog verstoorde zijn plannen en hij kon zijn ULO-diploma niet afmaken. Tijdens de oorlogsjaren hielp hij thuis mee met het melken van koeien en het bijhouden van de groentetuin; zijn vader handelde in kleinvee maar had gezondheidsproblemen. Na de oorlog leerde hij tijdens een feest in Driezum Anneke Loonstra kennen; zij zouden in 1953 trouwen.
In 1946 moest Heine, net als veel jonge mannen uit de regio, militaire dienst vervullen in Nederlands-Indië. Gedurende ruim drie jaar hield hij per brief contact met Anneke. Voor zijn inzet in het voormalige koloniegebied kreeg hij het Ereteken voor Orde en Vrede met drie gespen. Terug in Nederland vond hij werk als bakker, werkte lange tijd voor Yke de Jong en later bij de roggebroodfabriek Van der Veer in Broeksterwâld. Via een speciale regeling ging hij met 58 jaar vervroegd met pensioen; jarenlang werd zijn dag begonnen door een wekker om vier uur.
Het echtpaar begon hun huwelijk onder moeilijke woningomstandigheden: na trouwen woonden ze enige tijd in een arbeiderswoning die destijds als onbewoonbaar werd beschouwd, zonder elektriciteit en met water van een nabije boerderij. Later verhuisden ze naar Nieuwe Hale 3, waar hun drie kinderen werden geboren (Geert-Hein 1961, Kornelis 1962 en Jeltje 1964), en in 1969 naar Bakkerswei 14 in Damwâld. Heine sprak altijd Fries en bleef zijn streektaal trouw.
Het kerkelijke leven speelde een centrale rol: Heine was vrijwilliger bij de Nederlands Hervormde Kerk van Ikkerwâld, leidde jeugdverenigingen, zangde in het gemengde kerkkoor en vervulde functies als diaken en notabele. Gezinsvakanties bestonden vaak uit kamperen in Appelscha; na zijn pensionering maakten Heine en Anneke veel busreizen door Europa en bezochten zij ook Indonesië en Israël.
Nadat Anneke in 2019 op 90‑jarige leeftijd overleed na 66 jaar huwelijk, bleef Heine actief in Talma Hoeve. Hij volgt sport op tv (voetbal, wielrennen, schaatsen), doet mee aan gymnastiek en bijbeluurtjes, gaat op uitstapjes en geniet van uitstapjes naar Lauwersoog voor kibbeling of een bezoek aan het Cambuurstadion. Familie organiseerde zijn verjaardagsviering in De Sûkerei in Damwâld. Inmiddels telt zijn nageslacht tien kleinkinderen en tien achterkleinkinderen.
Hij is sinds hun huwelijksdag trouwe abonnee van het Nieuwsblad van Noordoost‑Friesland en het Friesch Dagblad en lid van onder meer CNV, de Wapenbroeders en de Vereniging Oud Militairen Indië. Als vrijwilliger was hij ook vaak als EHBO’er bij sportevenementen actief en legde hij regelmatig een krans bij het oorlogsmonument in Damwâld. Zijn kinderen typeren hem als iemand die niet snel terugschrikt en die meer aankan dan hij zelf soms denkt — een levenshouding die terugkeert in zijn actieve, betrokken bestaan.