Handwerken in De Herberg in Dokkum voor de medemens
In dit artikel:
Elke donderdagochtend verzamelen vrijwilligers in de foyer van kerk De Herberg in Dokkum: coördinatoren Bertha Bloem-Bontekoe (68) en Tineke Bosgra (61) leiden een interkerkelijke handwerkgroep die haken, breien en naaien voor goede doelen combineert met sociale ontmoeting. De bijeenkomsten vinden plaats tussen kwart voor tien en kwart over elf, wekelijks behalve tijdens de zomervakantie; de ruimte wordt gratis beschikbaar gesteld en de deelnemers betalen alleen €1,50 voor de koffie.
De groep ontstond na het Fryslân-brede project Haak maar aan rond Culturele Hoofdstad 2018, waarbij in de provincie 10.841 dekens werden gemaakt. In Dokkum groeide een klein begin van twee dekens uit tot een vaste club: aanvankelijk werden er dekens voor Zending over Grenzen gemaakt, later kwam Global Aid Network erbij voor de jaarlijkse schoenendoosactie. Tijdens een actieweek in november verzamelen kerken, scholen en verenigingen dozen gevuld met schoolspullen, speelgoed en hygiëneartikelen; in Dokkum controleert de handwerkgroep in vier dagen ruwweg 1.000–1.100 dozen voordat ze op transport gaan naar landen in het Oostblok en Afrika. Landelijk vertrekken gemiddeld zo’n 44.000 schoenendozen per jaar.
Materiaal voor het handwerk komt vrijwel volledig uit donaties: garen, stof, babykleertjes en elastiek worden ingezameld via het kerkblad en hergebruikt. De vrouwen maken zelf tassen, mutsen, knikkerzakjes, etuis en kleine poppen met extra setjes kleding om de schoenendozen aan te vullen. Daarnaast koopt de groep met giften en bijdragen van de diaconie noodzakelijke artikelen als rompertjes, babyzeep en katoenen luiers. Dit werk heeft een uitgesproken duurzaam karakter: veel gekregen spullen krijgen een tweede leven in nuttige, handgemaakte producten.
Naast de logistieke inzet is de sociale functie van de groep belangrijk: deelnemers variëren in leeftijd van de jongste 61 tot meerdere negentigplussers. Voor veel vrouwen is het wekelijkse samenkomen net zo belangrijk als het handwerk zelf; er is onderling contact bij ziekte en afwezigheid, en nieuwkomers vullen wegvallende leden aan. De activiteit beperkt zich niet tot Dokkum: thuiswerkers leveren grote aantallen lakentjes en andere spullen aan, en ook handwerkcafés in omliggende dorpen dragen bij.
Praktische hulp aan lokale opvang gebeurt eveneens: de afgelopen twee jaar werden sjaals en mutsen gebreid voor het Leger des Heils in Leeuwarden; veertig setjes gingen in december mee met de soepkar. Bertha en Tineke benadrukken dat de groepsbijeenkomsten geen religieuze bijeenkomsten zijn—er wordt niet gebeden—maar uitgesproken diaconale daden worden verricht. Tijdens de coronaperiode bleef men actief door materialen te verspreiden en via een app contact te houden, soms haken in kleine tuingroepen.
De Dokkumer handwerkgroep combineert ambacht, duurzaamheid en liefdadigheid en groeit nog altijd; met een grote zaal en enthousiaste vrijwilligers streven ze elk jaar naar meer en grotere bijdragen aan hulpacties.