Han Kang presenteert de dood als alomtegenwoordige, stalkende minnaar

In dit artikel:

Han Kang, winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur 2024, is terug met Inkt en bloed, een vertaling door Mattho Mandersloot. Net als in De Vegetariër plaatst ze een vrouw op de rand van de samenleving: vertaalster Jeong-hie trekt zich terug na de mysterieuze dood van haar hartsvriendin Inju, een begenadigd maar onconventioneel kunstenares die om het leven komt op een besneeuwde berg in Korea.

De roman ontvouwt zich als een ijzige speurtocht naar het hoe en waarom van Inju’s overlijden, aangewakkerd door een kritiekstuk dat van zelfmoord spreekt. Jeong-hie graaft in het verleden van haar vriendin en stuit op een keten van verlies en vergankelijkheid: een vader die voor Inju’s geboorte omkwam bij een ongeluk, een moeder die aan de drank ten onder ging, een zoontje met een erfelijke bloedziekte en een schilderoom die vanwege een stollingsstoornis met dode inkt zwarte gaten afbeeldt. Verhalen en onthullingen leiden er uiteindelijk toe dat ook Jeong-hie zelf in gevaar raakt.

Motieven van dood, verval en eenzaamheid structureren zowel verhaal als beeldspraak: sneeuw, snijdende wind, rode knokkels en het constante terugkerende beeld van bloed en inkt. Han Kang gebruikt een compacte, soms fragmentarische verteltoon — dialogen worden vaak asynchroon of eenzijdig weergegeven en scènes beginnen zonder aankondiging — waardoor lezers af en toe de weg kunnen verliezen, maar wie doorzet vindt een beklemmend, taalrijke reflectie op sterfelijkheid.

Inkt en bloed is een literair, verstild onderzoek naar hoe verlies vormen, levens en kunstenaarsschap beïnvloedt; een vervolg op Han Kangs exploraties van lichaam, cultuur en maatschappelijke uitsluiting. Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, €26,99.