Had Henk dit geflikt, had hij op non-actief gestaan. Maar ook vrouwen doen het! | column Irma van Steijn
In dit artikel:
Henk wordt al maanden door een vrouwelijke collega, Esther, gestalkt: zij stuurt hem tot twintig berichten per dag, belt en mailt herhaaldelijk en verspreidt op het werk het gerucht dat ze samen op vakantie gaan. Wat ooit begon met meegevoeligheid bij het verlies van haar moeder, een paar lunches en een behulpzame daad in de tuin mondde uit in een intieme omhelzing die Esther als meer zag dan Henk bedoeld had. Toen Henk afstand probeerde te nemen escaleerde haar gedrag; hij voelt zich beschaamd, onwerkelijk en dreigt van baan te wisselen vanwege de constante aandacht en het geklets onder collega’s.
De casus is door GZ-psychologen Froukje Jackson en Irma van Steijn beschreven in hun geanonimiseerde spreekkamercolumn. Zij wijzen erop dat stalking niet alleen mannen als daders kent: hoewel bij vrouwelijke slachtoffers in 90% van de gevallen de stalker een man is, is bij mannelijke slachtoffers ongeveer de helft van de daders vrouw. Psychologisch gezien zien de psychologen een verschil in motieven: mannen stalken vaker vanuit controle en problemen met afwijzing — wat sneller tot dreiging en geweld kan leiden — terwijl vrouwen vaker handelen vanuit een verlangen naar nabijheid, wat zich uit in overmatig contact, online volgen, roddels en sociale manipulatie. De impact voor het slachtoffer is echter vergelijkbaar: grote stress en voortdurend opletten.
Henk wil vooral dat het stopt en zoekt geen therapie voor zichzelf. De adviezen zijn praktisch: meld het bij de manager, leg rustig en met bewijs (apps, e-mails) uit wat de impact is, en laat de leidinggevende zowel Henk als Esther horen om gezamenlijk grenzen te stellen. Mogelijk is behandeling voor Esther nodig, maar eerst moet duidelijk worden wat haar beweegt; er bestaan altijd verschillende versies van hetzelfde verhaal. De column onderstreept ook de dubbele standaard op de werkvloer: vrouwen kunnen stalken en dat wordt soms anders beoordeeld, maar het effect op het slachtoffer blijft ernstig. Werkgevers hebben een verantwoordelijkheid om een veilige werkomgeving te garanderen en geschikte maatregelen te nemen.