Friezen op ESNS: nog geen awards en talloze streams, wel twee munten. 'In Lamborghini, hoe sneu bist dan?'
In dit artikel:
Groningen verandert tijdens Eurosonic Noorderslag in een trekpleister voor Friese makers, maar veel van hen staan buiten het officiële festivalprogramma. Stichting Friesland Pop stuurde vooraf een lijst met zo’n vijftig Friese namen rond, maar sleutelfiguren zoals fotografen Nick Helderman en Jantina Talsma (exposeren in Noorderlicht) en zanger Boaz uit Harlingen (speelde een showcase voor zijn nieuwe Warner-label) missen een plek op Noorderslag zelf. Voor veel Friese acts draait het in ESNS-week vooral om zichtbaarheid en netwerken, niet om directe opbrengsten.
Cafés als De Drie Gezusters fungeren als informele podia: een doolhof van kamers waar bands buiten het officiële schema spelen en meestal voor symbolische vergoedingen optreden — in sommige gevallen ‘twee munten’ aan consumptiebonnen. Voor beginnende Friese formaties zoals Kinrival (met bassist Kees Terwisscha/Scheltinga) is dat een kans om zich te tonen. Terwisscha, bijna 63 en jarenlang actief in de Friese popscene, belichaamt een ander thema uit Groningen: de aanwezigheid van oudere muzikanten tussen de jonge honden. Hij ziet mogelijkheden om ervaring door te geven via uitwisselingstrajecten en talentontwikkeling.
Laurens van der Meulen (40), artiest LauLau en aankomend artistiek leider bij Popfabryk, is een ander voorbeeld van hoe Friese makers ESNS benutten. Hij combineert optredens (zijn nieuwe nummer Half uur in een videogame), discussies over activisme en onderwijs, en netwerkafspraken. Minerva fungeert tijdens ESNS als Club Noord — een verzamelplek van initiatieven die onder de noemer Noord (een noordelijke muziekhub, gesteund door Fonds Podiumkunsten) samenkomen. Daarbinnen opereren programma’s als 8501 Indie, Popbunker, Hit The North, Up North en Popgala Noord als infrastructuur voor regionale talentontwikkeling.
Tegelijkertijd klinkt kritiek op de huidige succesdefinities in popcultuur: streams, awards en commerciële symbolen domineren het debat, terwijl sommige Friese makers pleiten voor inhoudelijke waardering en interdisciplinair werken. Van der Meulen benadrukt dat het proces en het doorgeven van kennis vaak belangrijker zijn dan aantallen. Hij waarschuwt bovendien voor de mogelijke gevolgen van een verhuizing van de Academie voor Popcultuur (AvP) naar Groningen: verlies van lokale infrastructuur zou op termijn leiden tot minder Friese aanwezigheid op podia als ESNS.
Kortom: ESNS biedt Friese makers deze week vooral aandacht, netwerkkansen en podiumtijd buiten het strakke festivalprogramma. Financieel zijn de baten beperkt, maar de uitwisseling van ervaring en zichtbaarheid voor talentontwikkeling blijft van grote waarde voor de Friese popcultuur.