'Friese Nicci French' bedenkt moorden aan keukentafel: 'Chris Griffioen was soms het derde kind aan tafel'
In dit artikel:
Erik Betten (50) en Corien Feenstra (51) uit Dronryp publiceren sinds kort onder het pseudoniem Rifka Faber medische thrillers over de arts-assistente Chris Griffioen. Een jaar na hun debuut De fatale oplossing, waarin Chris verdachte overlijdens na een eenvoudige ingreep ontdekt in het Petrus Camper-ziekenhuis in Groningen, verscheen onlangs de opvolger Laatste akte. In dat tweede deel, dat zich afspeelt in een luxe revalidatie- en dementiekliniek, is Chris nog herstellende van een gewelddadige confrontatie en raakt ze verwikkeld in een zaak rond een onduidelijke testamentwijziging en een plotselinge dood. De roman onthult ook meer over Griffioens verleden: fysieke en mentale littekens, een overleden zusje en familierelaties.
Het schrijversduo wordt wel eens vergeleken met Nicci French; commercieel is dat etiket aantrekkelijk, erkennen ze. Hun samenwerking verloopt soepel en complementair: Betten, die al meerdere (jeugd)romans solo schreef, neemt het grootste deel van het schrijfwerk voor zijn rekening, terwijl Feenstra haar jarenlange ervaring als verpleegkundige in het Medisch Centrum Leeuwarden inzet voor medische accuraatheid en details — van monitorpiepjes tot realistische zorgsituaties. De grote lijnen bedenken ze tijdens wandelingen met hun hond Sam; daarna schuiven ze met laptops aan de keukentafel om scènes uit te werken en elkaars ideeën te scherpen. Hun aanpak is coöperatief: ze gooien slechte voorstellen weg en bouwen samen verder aan de sterke.
Feenstra prefereert het pseudoniem ook om haar patiënten te beschermen; zowel zij als haar werkgever hebben er vertrouwen in dat de romans fictief zijn en niet rechtstreeks op echte situaties terug te voeren. Privé combineren ze het schrijfwerk met hun banen — Feenstra in het ziekenhuis, Betten als conservator van het Fries Scheepvaart Museum — en een gezin met twee tienerkinderen. Een derde boek in de reeks staat gepland voor volgend jaar. Hun heldin Chris ziet het auteursduo als een personage die sympathiek maar koppig is, juist door die combinatie voortdurend in lastige, moreel geladen medische contexten te plaatsen.