Friese Libanezen beleven zware dagen door oorlog: 'Ik verloor meerdere dierbaren'
In dit artikel:
Hassan Moslmani (55), eigenaar van AYA Market in Drachten en sinds meer dan dertig jaar in Nederland woonachtig, leeft met grote angst voor zijn familie in Zuid‑Libanon. Zijn ouders en meerdere broers en zussen zijn sinds het uitbreken van de oorlog anderhalve maand geleden ontheemd geraakt; hun dorp ligt ongeveer 13 km van de Israëlische grens. Meerdere familieleden en kennissen kwamen om door Israëlische bombardementen, zijn huis raakte eerder beschadigd en hij weet niet of het nog bewoonbaar is. Moslmani volgt voortdurend het nieuws, stuurt geld waar mogelijk en noemt Libanon “mijn eerste thuisland”.
Ook Rafik Antar (58) uit Drachten, al ruim 35 jaar in Nederland, ziet de situatie somber. Alle familieleden zijn naar Beiroet gevlucht, huizen zijn beschadigd en hij verloor dierbaren. Antar is boos over wat hij ziet als Israëlische agressie en zegt dat veel Libanezen nu op één lijn staan met het verzet of ten minste meer sympathie tonen voor Hezbollah, vooral na bombardementen op burgerdoelen. Volgens hem kan er alleen een einde komen als er óf een wapenstilstand komt die veiligheid voor iedereen garandeert, óf als het verzet doorgaat totdat Israël zich terugtrekt.
In Leeuwarden houdt kapperszaakhouder Hadi Ammar (36), die zeven jaar in Nederland woont, ook voortdurend de nieuwsberichten aanstaan. Zijn ouders moesten opnieuw vluchten; Ammar rouwt om vrienden uit zijn studietijd die zijn omgekomen en roept de internationale gemeenschap op Israël harder aan banden te leggen om verdere bombardementen te voorkomen.
Algemene situatie en gevolgen: de Verenigde Naties melden dat meer dan een miljoen mensen in Libanon recent intern ontheemd zijn geraakt. De economische nood is groot; mensen verblijven in scholen of op straat, slagen er niet in aan voedsel te komen en zijn afhankelijk van hulp van familieleden in het buitenland. UNIFIL, de VN‑vredesmacht, meldde dat Israël sinds 27 november 2024 de wapenstilstand met Libanon meer dan 10.000 keer zou hebben geschonden, terwijl uit Libanon slechts enkele incidenten met projectielen richting Israël werden gerapporteerd — cijfers die veel onrust zaaien in de Friese Libanese gemeenschap.
Vanuit Israëlische optiek zijn de bombardementen bedoeld om Hezbollah‑aanvallen te voorkomen en de veiligheid van het noorden van Israël te waarborgen, met nadruk op het treffen van militaire infrastructuur. Onder vluchtelingen en geëmigreerden in Nederland overheersen echter angst, verdriet en woede: zij leven voortdurend met de spanning van nachtelijke aanvallen, proberen familie te ondersteunen waar mogelijk en vrezen dat het conflict langetermijneffecten zal hebben, ook in Europa.