Fikse gevangenisstraf voor man (22) uit Groningen die zich als ambulancebroeder voordeed tijdens Sneekweek

In dit artikel:

Een 22-jarige man uit Groningen is door de meervoudige strafkamer veroordeeld voor het zich herhaaldelijk voordoen als hulpverlener en aanverwante delicten. Tijdens de zitting op 20 maart stond hij terecht voor een reeks zaken die zich sinds 2022 hebben afgespeeld in Friesland en Groningen. De rechtbank achtte 18 van de 20 tenlastegelegde feiten bewezen. Op vrijdag kreeg hij 15 maanden gevangenisstraf opgelegd, waarvan 10 maanden voorwaardelijk; daarnaast moet hij verplicht een hulptraject volgen en is hem een beroepsverbod van drie jaar opgelegd. Hij heeft twee weken om in beroep te gaan.

De man reed in valse ambulances met zwaailichten en sirenes, droeg gestolen officiële kleding en gebruikte vervalste identiteitsbewijzen van politie, brandweer en ambulance. In de voertuigen lag medische apparatuur, waaronder een AED die hij van het Rode Kruis stal. Hij pleegde diefstal en verduistering van spullen, heling, het overtreden van de BIG-wet door zorg te verlenen zonder kwalificatie, en het zich valselijk voordoen als hulpverlener of agent.

Er zijn concrete incidenten bekend: tijdens Sneekweek probeerde hij een vrouw met een epileptische aanval mee te nemen in zijn nep-ambulance, wat werd verhinderd door echte EHBO’ers en politie. In Beijum behandelde hij een gevallen vrouw foutief en gaf haar alleen druivensuiker, waardoor zij echte medische zorg onthouden werd. De rechtbank benadrukte dat zijn handelen verwarring veroorzaakte bij slachtoffers, hulpverleners en weggebruikers, en het vertrouwen in de medische hulpverlening schaadde. Politie betrapte hem meerdere keren en nam drie van zijn ambulances in beslag; telkens kocht hij een nieuwe en voorzag die weer van herkenningstekens.

Bij de strafoplegging hield de rechtbank rekening met een vastgestelde autismestoornis als verzachtende omstandigheid, maar vond toch dat de kans op herhaling aanzienlijk is. Het Openbaar Ministerie had een vergelijkbare gevangenisstraf en een langer beroepsverbod gevraagd en eiste verplichte behandeling voor wat zij zagen als duidelijke mentale problemen.