Eva (30) maakt documentaire over vader Ron (73), die alzheimer heeft. 'Hoe neem je afscheid van iemand die er nog is?'
In dit artikel:
Kunstenaar en musicus Ron Glasbeek (73) uit Groningen kreeg ongeveer vier jaar geleden de diagnose alzheimer. Zijn 30‑jarige dochter Eva, modevideograaf in Amsterdam, begon sindsdien het dagelijks leven en de achteruitgang van haar vader vast te leggen in beelden; soms filmt zij zelf, soms een vriend‑filmer zodat zij ook gewoon dochter kan zijn. De beelden tonen vakanties, optredens en eenvoudige alledaagse momenten — en vormen de basis van een persoonlijke documentaire waarvoor Eva via GoFundMe ongeveer 20.000 euro probeert op te halen.
De ziekte openbaarde zich sluipend: kleine merkwaardige incidenten, zoals het vergeten van stroopwafels die hij kort tevoren geweigerd leek te hebben, en fouten bij boodschappen. Een test waarbij hij een klok moest tekenen bracht duidelijkheid; de conclusie was Alzheimer. Ron, voormalig docent tekenen op het Ichthus College en Liudger in Drachten, merkte aanvankelijk weinig van beperkingen en wilde doorwerken en creatief blijven. Inmiddels is de ziekte onmiskenbaar: hij raakt vaker de draad van gesprekken kwijt, zoekt woorden, verliest het overzicht (voorwerpen of woorden lijken niet meer bij elkaar te horen) en leest of schrijft niet meer goed. Technische handelingen zoals stekkers insteken worden lastig, terwijl tekenen en muziek maken nog mogelijk zijn — muziek noemt hij zelfs de taal die het langst blijft; hij speelt in meerdere bandjes.
Eva beschrijft Alzheimer als „mensonterend”: opgebouwde kennis en basale vaardigheden verdwijnen stukje bij beetje. Dat maakt het verloop pijnlijk en traag: er zijn nog waardevolle, bewuste momenten, maar het besef van onherroepelijke achteruitgang knaagt. Beide merken ook sociale effecten: Ron praat gemakkelijk met naasten, maar bij kennissen treedt ongemak op en mensen weten niet altijd hoe ze contact moeten houden; Ron vindt juist dat men het hem zelf mag vragen en aanspreken.
De documentaire is voor Eva zowel artistiek project als intieme zoektocht: ze wil niet alleen de goede dagen tonen, maar ook de kwetsbare momenten. Met het project hopen zij meer openheid te creëren over dementie — een ziekte die volgens Alzheimer Nederland één op de vijf mensen in Nederland treft en waarvan het aantal patiënten de komende decennia naar verwachting fors zal stijgen. Voor Ron en Eva heeft de ziekte hun relatie veranderd: minder stoerheid en meer ruimte voor liefde en stil samenzijn, tegelijk met het verdriet van afscheid nemen terwijl de persoon er nog is.