Er is straks drie keer zoveel geld voor verkeersveiligheid. Dit gaat de provincie met al die miljoenen doen
In dit artikel:
Friesland krijgt vanaf 2027 veel structureler en fors meer geld voor verkeersveiligheid: in plaats van circa 3 miljoen euro per jaar wordt er jaarlijks ongeveer 9 miljoen beschikbaar. De provincie maakte deze stap in november; gedeputeerde Matthijs de Vries en ambtenaren Djorike Palma en Harm Dijkstra benadrukken dat het om een structurele verhoging gaat.
Het extra budget is verdeeld over twee potjes. De educatiepot stijgt van 1,7 miljoen naar 3,1 miljoen per jaar (met een tussenstap van 2,2 miljoen in 2026). De pot voor harde infrastructuur groeit van 1,25 miljoen naar 5,75 miljoen per jaar (direct ingaan in 2027). Samen betekent dit een jaarlijkse plus van ongeveer 6 miljoen euro vanaf 2027.
De provincie wil zowel gedragsbeïnvloeding als fysieke maatregelen inzetten. Op educatief vlak worden meer verkeersmarkten op middelbare scholen gepland, sterkere promotie van de fietshelm, gerichte acties voor jonge automobilisten (zoals rijsimulatoren en BOB-teams op feesten) en grootschalige campagnes met borden langs drukke wegen om aandacht te vragen voor rijden zonder alcohol of telefoon. De bestuurders benadrukken dat gedragsverandering tijd vraagt: het geld is bedoeld voor langdurige inzet, niet voor éénmalige acties.
Het budget voor ‘harde infra’ is bedoeld voor ingrepen als fietstunnels (ongeveer 2,5 miljoen excl. btw), rotondes of ovondes (circa 1,2 miljoen), middengeleiders bij oversteekplaatsen (ongeveer 0,5 miljoen) en verkeersplateaus (ongeveer 0,4 miljoen). Er bestaat al een inventaris met tientallen knelpunten op provinciale wegen, onder meer de N357 (Leeuwarden–Stiens–Holwert), de N393 (Stiens–Sint Annaparochie–Harlingen) en de N919 (Oosterwolde–Huis ter Heide). Voor deze locaties wordt nu gekeken welke maatregelen de meeste winst opleveren; een prioriteitenlijst volgt komend voorjaar.
De keuze voor maatregelen is niet vanzelfsprekend. Tunnels worden publiekelijk vaak geroepen als oplossing, maar de provincie waarschuwt dat zo’n onderdoorgang niet altijd de meest wenselijke optie is: tunnelvoorzieningen kunnen een onveilig gevoel geven en fietsers kiezen soms toch voor een vlakkere route. Ook snelheidsverlagingen naar 60 km/u zijn niet zonder bijeffecten: ze kunnen gevaarlijk inhaalgedrag stimuleren of verkeer naar slingerwegen zonder fietspad leiden. Het plaatsen van middengeleiders kan hulpdiensten hinderen, en variaties op de N357 hebben bovendien consequenties voor busdiensten naar de veerboot naar Ameland. Kortom: technische, sociale en logistieke factoren wegen mee.
Een extra complicatie is capaciteit: er komen meer plannen en projecten bij, terwijl personeel op de arbeidsmarkt schaars is. De provincie zegt echter dat met de nieuwe middelen ook tempo kan worden gemaakt om de veiligheid op korte termijn te verbeteren. Burgers en dorpen, die soms spreken van de N357 als ‘dodenweg’, leverden eerder al een petitie in; het extra geld zal deels worden ingezet om zulke urgente knelpunten aan te pakken.