Enthousiasme én teleurstelling in Friese schaatswereld na toewijzing olympisch toernooi aan Thialf. 'Dat soks moat, is ek wol wat pynlik'

In dit artikel:

De geplande keuze om het langebaanschaatsen op de Winterspelen van 2030 in Thialf in Heerenveen te laten plaatsvinden, roept in de Friese schaatswereld gemengde gevoelens op. Coach Ian Steen, zelf uit Heerenveen, noemt het een buitenkans voor Friesland en de schaatssport, maar begrijpt ook dat veel schaatsers balen omdat het olympische toernooi niet samen met de andere sporten in één olympische omgeving wordt gehouden. Volgens hem is schaatsen internationaal gezien een relatief kleine sport, waardoor de aparte locatie pijnlijk maar logisch aanvoelt.

Ook oud-olympiër Jorrit Bergsma ziet zowel winst als verlies: hij vindt het waardevol dat Nederland, waar geen bergen zijn, toch een deel van de Winterspelen kan organiseren, maar verwacht dat de sfeer anders zal zijn zonder andere sporters direct in de buurt. Zijn coach Jillert Anema is vooral kritisch op de Franse oplossing met een aparte ijsbaan en noemt een tijdelijke constructie verspilling; liever had hij gezien dat er een permanente baan kwam. Binnen de ploeg van Reggeborgh wordt er nuchter over gesproken, al verwacht schaatser Tim Prins dat Thialf in 2030 opnieuw een groot en bijna carnavalesk sportfeest wordt.

Voormalig topschaatsster en organisator Marrit Leenstra, die de Italiaanse Spelen van dichtbij meemaakte, wijst op de unieke kans voor Nederland om olympische schaatswedstrijden op eigen bodem te krijgen. Zij benadrukt dat de beleving van de Spelen wel verandert als het schaatsen losstaat van de rest van het evenement, maar ziet Thialf tegelijk als een plek met voldoende ervaring om er toch een volwaardig olympisch decor van te maken.