Eleanna (28) fietst de Alpe d'HuZes voor haar overleden ouders: 'Ik weet dat je leven met één telefoontje op z'n kop kan staan'
In dit artikel:
Eleanna Stokking (Amsterdam) bereidt zich voor op Alpe d’HuZes, de jaarlijkse inzamelactie op de Alpe d’Huez in Frankrijk, die dit jaar op 4 juni plaatsvindt. Ze besloot mee te doen om geld in te zamelen voor kankeronderzoek en tegelijk stil te staan bij het verlies van haar ouders. Wat begon als een persoonlijk sportieve uitdaging — met de afspraak “als ik het doe, dan goed” — ontwikkelde zich onverwacht tot een publiek verhaal nadat de organisatie haar vroeg voor een promotiefilmpje. De plotselinge aandacht voelt voor haar overweldigend; intieme details zijn ineens gemakkelijk vindbaar en te volgen op sociale media.
Eleanna verloor haar moeder toen ze 18 was. Haar moeder, een warme en zorgzame vrouw, verbleef veel in ziekenhuissituaties nadat darmkanker uitzaaide; minder dan een jaar na de diagnose overleed ze. Kort daarna vertrok Eleanna voor haar studie International Business naar Groningen, waar ze bewust afstand nam en afleiding zocht: nieuwe vrienden, reizen en feesten maakten het makkelijker om het verdriet weg te stoppen. Jaren later probeerde ze met haar vader, die in Griekenland woonde, een band op te bouwen door er langere tijd te verblijven en de taal te leren – maar ook hij werd ziek en overleed acht jaar na haar moeder, voordat die diepergaande gesprekken konden plaatsvinden.
Het langdurig opkroppen van emoties brak uiteindelijk uit in schijnbaar kleine, maar heftige momenten: verloren handschoenen konden leiden tot paniekaanvallen en tranen. Die ervaringen dwongen haar professionele hulp te zoeken. Ze leerde haar gevoelens vaker toe te laten, afspraken af te zeggen als het niet ging, en meer met anderen te delen. Het rouwproces noemt ze geen rechte lijn: soms trapt ze door, soms wordt ze overspoeld; de middenweg vinden blijft een uitdaging.
Haar deelname aan Alpe d’HuZes is niet alleen een fysieke oefening — de trainingen, binnen en buiten, namen maanden in beslag — maar ook een manier om even stil te staan bij haar verlies en het leven te vieren zoals haar moeder dat deed. Ze fietste onder allerlei omstandigheden, testte de berg in Frankrijk met haar familie en hoopt tijdens het evenement drie keer de top te halen; twee anderen in haar team en professionele fietsers streven naar zes beklimmingen. Haar stiefvader, die haar vanaf jonge leeftijd als vaderfiguur heeft gediend en de oorspronkelijke inspiratie voor deelname was, reist mee. Vrienden van haar ouders bieden ondersteuning langs de route.
De blootstelling door het filmpje brengt steun maar ook spanning: veel mensen reageren positief, maar het herinnert haar voortdurend aan het verlies. Haar boodschap aan naasten is duidelijk: wees niet bang om naar iemands verlies te vragen; vaak is het juist helpend. Hoewel ze haar biologische ouders mist, benadrukt Eleanna dat ze wél een gekozen familie heeft die haar opvangt. Donaties voor haar inzamelactie kunnen via de Alpe d’HuZes-website.