Eindelijk hoor ik bij het gevaccineerde 60-plus wrakhout van de samenleving

In dit artikel:

In de column beschrijft Jantien de Boer twee korte scènes die met elkaar verbonden worden door het thema vaccineren. Eerst staat ze in een supermarkt waar een medewinkelaar haar afraadt om eieren te kopen omdat die volgens hem van “gevaccineerde kippen” komen en slecht zouden zijn voor het immuunsysteem — een voorbeeld van hardnekkige, verkeerde opvattingen over vaccinatie. De auteur, die na de coronaperiode voorzichtig is met zulke discussies, pikt het niet op en kiest toch haar eieren.

Daarna gaat ze naar een vaccinatiepunt in een sporthal om voor het eerst zowel de pneumokokken- als de griepprik te halen. Het is er druk met voornamelijk zestigplussers; ze krijgt twee kleine prikjes en ervaart een onverwachte verbondenheid met de andere gevaccineerden. Waar de supermarktconfrontatie de verdeeldheid rond vaccinaties illustreert, laat de vaccinatieplek juist het veilige, collectieve aspect zien: gratis aangeboden prikken, een rij van ouderen die komen voor preventieve zorg en een gevoel van erbij horen.

De column zet tegenstellingen neer — wantrouwen versus vertrouwen in vaccins — en benadrukt hoe persoonlijke keuzes en publieke gezondheidsmaatregelen samenhangen, zeker in de nasleep van de coronacrisis.