Eilanders vrezen beperking bewegingsvrijheid door nieuwe natuurregels. 'Eilanden staan op scherp'
In dit artikel:
Nieuwe natuurplannen en afgesloten kwelders zetten bewoners van de Waddeneilanden en kustgemeenten in de alarmstand. Op Terschelling zette het CDA woensdagavond openlijk vraagtekens bij de UNESCO‑werelderfgoedstatus van de Waddenzee; raadslid Marieke van ’t Leven‑Lodder wil laten onderzoeken of er nog voldoende lokaal draagvlak is. Ze herinnerde eraan dat veel eilanders in 2009 al sceptisch waren over de aanmelding en dat de toenmalige minister had toegezegd dat de status geen extra beperkingen zou opleggen.
Burgemeester Roel Cazemier erkende de zorgen, maar ontried een motie omdat werelderfgoed ook bekendheid en toeristische waarde brengt. Van ’t Leven‑Lodder trok de motie tijdelijk in, maar de bezorgdheid bleef prominent; mede‑ondersteuner Klaas Smit signaleert dat de erfgoedstatus steeds vaker wordt gebruikt om beperkingen in te voeren en dat die consequenties zwaarder wegen dan de toeristische voordelen.
De vlam sloeg op toen Rijkswaterstaat in april bij Wierum en Ternaard twee kwelders afsloot en op de eilanden bijeenkomsten hield over nieuw natuurbeleid, waarin onder meer het idee opdook om stranden en natuurgebieden af te sluiten om vogels rust te geven. Rijkswaterstaat benadrukt dat er nog geen beheerplannen zijn en dat afsluitingen voorstellen van ecologen waren, maar eilandbewoners voelen zich onvoldoende betrokken bij de besluitvorming.
Als tegenreactie is de stichting Wij zijn de Wadden opgericht (voorzitter Aant‑Durk van der Veen, Vlieland). Met vlaggen en posters en een lopende petitie wil de stichting een brede beweging vormen; ruim 6.000 handtekeningen zijn binnen, het streefdoel is 40.000 om de zaak bij de Tweede Kamer te brengen. De stichting benadrukt dat natuurbescherming belangrijk is, maar dat menselijk gebruik en leefbaarheid van de eilanden gelijkwaardig meegewogen moeten worden.
Eilandgemeenten — Terschelling, Schiermonnikoog, Ameland, Vlieland, Texel — en zeven kustgemeenten tonen eensgezindheid en hebben unanieme moties aangenomen om plannen in hun huidige vorm te voorkomen. Aftredend Vlielands wethouder Tom van Mourik waarschuwt dat er nog meer nieuwe regelgeving kan volgen, ook op zee en in duingebieden, en zegt dat bestaand gebruik als ondergrens moet gelden.