Eeuwig leven, nooit meer dromen

In dit artikel:

In Bi Gan’s Resurrection speelt Jackson Yee een ‘fantasmer’: iemand die in een toekomst waarin mensen onsterfelijk zijn nog durft te dromen — een misdaad waarvoor hij wordt achtervolgd door een vrouwelijke agent. Zijn toevlucht is film zelf: telkens kruipt hij in een andere rol en neemt de kijker mee langs vijf cinematografische periodes, van expressionistische stomme film à la Nosferatu tot film noir en sociaal realisme.

De regisseur gebruikt die stijlovergangen niet louter als filmhistorische ode, maar als middel om hoofdstukken uit de Chinese geschiedenis te belichten. Symboliek — zoals een opiumkit die werkt als diorama van herinnering en illusie — verwijst naar de Opiumoorlogen en de massale verslaving in de negentiende eeuw; ook de oorlogsjaren en de Culturele Revolutie tekenen mee in deze droomachtige tijdreis. Referenties aan iconische scènes (onder meer een spiegelpaleis à la The Lady from Shanghai) maken het cinefiele plezier compleet.

Esthetisch is Resurrection indrukwekkend en hypnotiserend, maar narratief spaarzaam. De hoofdpersoon verandert steeds van gedaante, waardoor identificatie moeilijker wordt; filosofische thema’s zoals de waarde van verbeelding tegenover onsterfelijkheid blijven eerder omfloerst dan uitgewerkt. Met een speelduur van ongeveer twee uur veertig vraagt de film veel concentratie, maar levert daardoor ook een onvergelijkbare, zintuiglijke ervaring op.

Bi Gan — bekend van Long Day’s Journey Into Night — levert hiermee een krachtige, visueel rijke film die vooral in het filmhuis tot zijn recht komt; momenteel te zien bij Slieker Film Leeuwarden.