Een zoekboek vol sprookjesplaatjes

In dit artikel:

Illustrator Eva Stalinski (echte naam Eva Staal) levert met Roodkapje, waar gaan we heen? een uitbundig kijk- en zoekboek voor peuters waarin klassieke sprookjesfiguren als een vriendenclub bijeenkomen. In plaats van één doorlopend verhaal fungeert Roodkapje als gids door een druk sprookjesbos: de scène is het zestiende verjaardagsfeest van Doornroosje op het kasteel, waar onder anderen Assepoester, de rattenvanger van Hamelen, Sneeuwwitje, de boze stiefmoeder, het gemberkoekmannetje en de gelaarsde kat samenkomen. Ook minder vanzelfsprekende titels als De visser en zijn vrouw, de Bremer stadsmuzikanten en Jaap en de bonenstaak zijn erbij gehaald.

Het boek legt de nadruk op kijken en ontdekken: peuters krijgen keuzes voorgeschoteld over kleding, eten en slaapplaatsen (denk: glazen muiltjes versus niets, magische bonen versus vergiftigde appel, slapen bovenop een erwt of honderd jaar slapen als Doornroosje). Volle, uitnodigende platen nodigen uit tot speuren en telkens vallen er nieuwe details te vinden — inclusief humoristische “Gezocht”-posters met de wolf die door het bos hangen.

Stalinski hanteert een heldere, grafische beeldtaal die aan strips, pictogrammen en cartoons doet denken. De tekeningen zijn vrolijk en toegankelijk, maar tonen ook subtiel de dreiging die in veel sprookjes schuilt via argwanende of verlekkerde blikken. Een sterke troef zijn de korte, droogkomische samenvattingen van de sprookjes: bondig, geestig en altijd geruststellend afgesloten. Daardoor werkt het boek zowel als kennismaking met de verteltraditie als een lang houdbaar zoekboek waar peuters en voorlezers telkens iets nieuws in ontdekken.

Het initiatief sluit aan op een bredere trend van eigentijdse sprookjesbewerkingen (zoals Bethan Woollvins recente Roodkapje) maar kiest voor een speelse, collageachtige benadering in plaats van hervertelling. Roodkapje, waar gaan we heen? is uitgegeven door Lannoo, telt 64 pagina’s, kost €19,99 en is geschikt voor 3+. De recensent suggereert dat Stalinski een prijs als het Zilveren Penseel zou verdienen voor dit levenslustige werk.