Een welzijnscoach hielp Lilith van der Sluis het plezier in het leven terug te vinden
In dit artikel:
In meerdere Friese gemeenten zetten organisaties welzijnscoaches in onder het label ‘Welzijn op Recept’ om mensen met psychosociale klachten te ondersteunen en de druk op huisartsen te verlichten. In Ooststellingwerf werkt Scala Welzijn vanuit Oosterwolde met coaches zoals Daphne Bolsius en Lisck‑Marije Stel. Zij begeleiden vooral vijftigplussers en ouderen die kampen met eenzaamheid, somberheid, stress of het vastlopen in het leven, en koppelen hen aan laagdrempelige maatschappelijke activiteiten.
Het artikel volgt de 30‑jarige Lilith van der Sluis uit Ravenswoud als voorbeeld. Drie jaar geleden raakte zij door ernstige paniekaanvallen en werkuitval in isolement en stopte met haar naaiwerk. Dankzij gesprekken met een welzijnscoach durfde ze weer naar Dorpskamer De Den in Appelscha en werd ze vrijwilliger bij het Verstelcafé. Daardoor hervond ze haar ambacht, bouwde sociale contacten op en bereidt ze zich voor om haar eigen creaties te exposeren tijdens de Kunstroute Ooststellingwerf.
Welzijnscoaches werken praktisch en laagdrempelig: zij bieden persoonlijke aandacht, brengen in kaart wat iemand wil of kan, en benutten een lokaal netwerk om passende activiteiten te vinden — van wandelgroepen en buurtkamers tot creatieve clubs of een maatje voor koffiedrinken. Volgens Bolsius kan “een beetje aandacht iemand al enorm helpen.” Door vroegtijdige en op maat gemaakte interventies worden huisartsbezoeken en zwaardere ggz‑trajecten soms voorkomen of uitgesteld.
De landelijke monitor Welzijn op Recept 2024–2025 (Radboud Universiteit) bevestigt dat veel verwijzingen ouderen betreffen, vaak vanwege eenzaamheid. In de praktijk vraagt de aanpak om geduld: sommige cliënten hebben meerdere gesprekken nodig, anderen ontdekken juist dat zij geen uitgebreider sociaal leven nodig hebben en baat hebben bij erkenning daarvan. De kracht van het werk zit volgens de coaches in het persoonlijke contact en het tempo dat zij kunnen aanhouden zonder te dwingen.
Kortom: in Ooststellingwerf illustreert het verhaal van Van der Sluis hoe sociale zorg buiten de klassieke ggz en huisartsenzorg mensen kan helpen terug te keren naar samenleving en hobby’s. Het model van welzijnscoaching lijkt daarmee niet alleen individueel welzijn te vergroten, maar ook het lokale zorgsysteem te ontlasten.