Een prettige woonwijk leeft niet bij steen alleen

In dit artikel:

KNVB en NOC*NSF hebben recent in een Kamercommissie bij de behandeling van de Nota Ruimte aangedrongen op meer ruimte voor sport bij de inrichting van Nederland. Dat signaal is terecht, stelt de hoofdredactie, maar het pleidooi wijst op een breder probleem: kleinschalige, maatschappelijke functies dreigen onder te sneeuwen tussen de grote ruimtevraag van economie, woningbouw, landbouw, natuurherstel en zelfs Defensie.

De Nota Ruimte is een middellangetermijnvisie van het Rijk op de verdeling van ruimte. In die grote kaartjes verdwijnen sporten cultuur, religie, speelplaatsen, onderwijs en openbaar groen makkelijk omdat ze geen vierkante kilometers opeisen of directe verkoopwaarde hebben. Sportvelden in stedelijke wijken raken steeds schaarser en verenigingen kampen soms met wachtlijsten, terwijl commerciële ontwikkelingen juist lucratief zijn voor gemeenten en projectontwikkelaars.

De krant wijst erop dat de Rijksoverheid niet tot in detail hoeft te dicteren hoe elke wijk eruitziet, maar pleit wel voor meer richtinggevende sturing op de verhouding tussen wonen, werken en welzijnsvoorzieningen. Sinds de jaren negentig heeft marktwerking het welzijnsperspectief verengd; waarde die niet in geld is uit te drukken — zoals gezondheid, sociale cohesie en levendigheid — wordt daardoor gemakkelijk miskend. Zonder bewust ruimte te reserveren voor die “zachte krachten” dreigen nieuwe wijken functioneel en sociaal arm te worden.