Een positief strijdplan: laat zien wat de kerken in Londense City allemaal voor goeds doen
In dit artikel:
In de City van Londen staan oude kerken — formeel vaak nog in bezit van de Church of England maar zonder grote lokale kerkgemeenschappen — voor een onverwachte financieringsvraag. Veel van die kerken draaien tegenwoordig op inkomsten uit historische bezittingen en talrijke kleine particuliere fondsjes die vroeger door rijke bankiers zijn ingesteld. Jaren geleden zijn die losse fondsen samengevoegd in één groot fonds, The Trust for London, dat armoedebestrijding en ook kerkelijke behoeften ondersteunt.
Onlangs besloot het bestuur van The Trust for London echter een flink deel van het bij de kerken beschikbare geld terug te trekken. De aanleiding is dat een deel van die geldmiddelen hun oorsprong vindt in opbrengsten die met slavenhandel te maken hadden; het Trust-bestuur wil die middelen nu vooral besteden aan projecten die mensen helpen die nog steeds de nadelige gevolgen van slavernij ondervinden. Kerken in de City hebben begrip voor die morele overweging, maar vrezen tegelijk dat ze daardoor hun sociale en pastorale werk niet meer kunnen bekostigen.
In de City functioneren kerken vaak als maatschappelijke hubs: doordeweeks bieden ze ruimte en programma’s aan, zoals culturele activiteiten en hulpinitiatieven. Voorbeelden zijn de Saint Sepulchre-kerk die samenwerkt met de Hygiene Bank (inzameling en verspreiding van hygiëneproducten naar scholen en opvangcentra) en St. Katherine Cree met het Joseph Centre dat zich richt op (vaak illegale) migrantenarbeiders en moderne vormen van uitbuiting. Veel kerken ontvangen ook migrantenkerken in het weekend.
Tijdens een overleg van predikanten leidde de Trust-beslissing tot onvrede en onzekerheid. In plaats van alleen bezwaar aan te tekenen, ontstond het idee om te laten zien wat de kerken daadwerkelijk doen. Concrete voorstellen waren het inventariseren van alle projecten en initiatieven, actief communiceren over de maatschappelijke impact en proberen vertegenwoordiging te krijgen in het bestuur van The Trust for London. Die koerswisseling — van klagen naar laten zien en samenwerken — gaf hoop en leidde tot plannen om het bestuur te overtuigen van de waarde van het kerkwerk, met name voor mensen die lijden onder moderne slavernij en voor kwetsbare migranten.
De observaties komen van Bertjan van de Lagemaat, predikant van de Nederlandse Kerk in Londen, die in de rubriek Standplaats verslag doet van zijn ervaringen. Hij hoopt dat een transparantere presentatie van het kerkelijk werk en betrokkenheid in bestuurlijke overleggen de positie van City-kerken tegenover The Trust kan versterken.