Een kerk kopen in het Verenigd Koninkrijk? Elk jaar komen er zo'n twintig nieuwe op de markt | column Niels Posthumus
In dit artikel:
Een Britse vriendin van corresponent Niels Posthumus zoekt een leegstaande Anglicaanse kerk om te kopen en in te richten als gratis creatieve werkplaats (A Crafty Community). Veel kerken in het Verenigd Koninkrijk staan te koop voor relatief geringe bedragen — voorbeelden in het gesprek: een pand van ongeveer 100.000 pond, een ander voor 50.000 pond (met een begraafplaats erbij) — en kopervoorwaarden vereisen vaak dat het gebouw een liefdadig doel krijgt. Zulke ontmoetingsplekken zijn volgens zijn vriendin hard nodig nu buurthuizen en gratis voorzieningen verdwijnen.
Posthumus plaatst die leegloop in een bredere context: religieuze betrokkenheid daalt al decennia; waar in 1983 nog twee derde van de Britten zich als christen identificeerde, was dat volgens de British Social Attitudes Survey in 2018 gedaald naar 38 procent. Een belangrijke oorzaak is dat veel kerkgenootschappen niet met hun tijd meebewegen. Als voorbeeld bespreekt hij de voortdurende ruzie binnen de Anglicaanse Kerk over lhbti‑inclusie.
Hij interviewde de homoseksuele Anglicaanse predikant Charlie Bączyk‑Bell, die teleurgesteld is over een besluit afgelopen februari om het plan voor speciale inzegeningceremonies voor paren van gelijk geslacht voorlopig niet door te voeren. De kerk had in 2023 nog gewerkt aan zo’n regeling, maar de synode en bisschoppen konden de afgelopen drie jaar geen akkoord bereiken. Bączyk‑Bell verwijt de leiding dat zij bang is conservatieve leden te verliezen en daardoor het probleem verergert: veel homoseksuele gelovigen voelen zich al langer onwelkom en vertrekken stilletjes. Zijn emotionele oordeel: "Jullie hebben mijn hart gebroken." Ondanks de regels trouwde hij zelf civiel met zijn partner, waarna de kerk zijn handelen oogluikend gedoogde zonder van standpunt te veranderen.
Posthumus trekt de conclusie dat behoudende kerkelijke houdingen bijdragen aan dalende kerkgangen en zo aan het ontstaan van lege kerken die andere maatschappelijke functies kunnen krijgen. Tegelijk bestaan er in het Verenigd Koninkrijk ook progressieve kerken die wél gelijkgeslachtelijke paren inzegenen — als voorbeeld noemt hij de Dutch Church in Londen, waar de Nederlandse dominee openlijk gay‑koppels zegent. Voor de columnist is het hoopgevend dat zulke inclusieve gemeenschappen blijven bestaan, juist omdat ze voorkomen dat gebouwen leeg en de gemeenschappen verstoken raken van steun en saamhorigheid.