Donald Trump de blikkiesman | column Johan Veenstra

In dit artikel:

In een literaire column beschrijft de schrijver hoe een televisiebeeld van CNN — een koud, besneeuwd New York waarin Donald Trump en Melania schijnbaar door vuilnisbakken graaien — hem terugbrengt naar een recente dag in Groningen. Daar zag hij een blikjesraper aan het werk; het alledaagse tafereel van iemand die tussen afval zoekt, ontlokte hem een fantasie over de vergankelijkheid van rijkdom.

Hij haalt historische voorbeelden aan — het verhaal van Vrouwgien van Stavoren, de beurskrach van 1929 en de waardeloos geworden Russische spoorwegobligaties van 1917 — om te illustreren dat ook grote fortunes plotseling kunnen verdwijnen. In zijn verbeelding staan de machtigen straks op straat: Trump spartelend tussen blikjes, Melania die een klodder mosterd van een blik veegt; hun creditcard shows geen waarde meer.

De column wisselt reportage-achtige observatie met ironische reflectie: mediabeelden prikkelen een melancholische, bijna smakelijke gedachte over ommekeer in status. Uiteindelijk schakelt de verteller de tv uit en bereidt hij rustig stamppot — een eenvoudige maaltijd die hem meer smaakt dan ooit, als tegenwicht tegen het spektakel van beroering en val. De tekst functioneert als een scherpe overdenking over roem, rijkdom en het alledaagse leven.