Doet Boersma neemt afscheid als directeur Kunstacademie Friesland: 'Lesjaan en keunst meitsje ha ik altyd in prachtige kombinaasje fûn'

In dit artikel:

Doet Boersma (67) neemt per 1 januari 2026 afscheid als directeur en drijvende kracht van Kunstacademie Friesland, de enige particuliere kunstopleiding in de provincie. Na ruim veertig jaar waarin zij onderwijs en eigen kunstpraktijk onverbrekelijk verbond, stopt ze met leidinggeven om zich volledig op haar werk als beeldend kunstenaar te richten. Het stichtingsbestuur prees haar inzet en noemde haar stempel op het Friese kunstonderwijs blijvend.

Boersma bouwde de academie uit vanuit een helder idee en de juiste locatie: het witgrijze pand aan de Groningerstraatweg, net buiten Leeuwarden, met koel noorderlicht en goed ingerichte les- en expositieruimtes. Jaarlijks stromen er naar schatting enkele duizenden cursisten binnen voor workshops, cursussen en de hbo-beroepsopleiding. Het cursusaanbod is breed — van etsen en beeldhouwen tot olieverf, textiel en uiteenlopende tekentechnieken — en trekt zowel beginnende hobbyisten als mensen die op een tweede kans mikken om professioneel kunstenaar te worden. Boersma stelde een netwerk van freelance vakdocenten samen (onder wie Hendrik Elings) en legde daarmee de basis voor een levendig leerklimaat waarin zowel ambacht als conceptuele ontwikkeling een plaats hebben.

Haar persoonlijke en professionele achtergrond bepaalt het profiel van haar werk en onderwijs. Opgegroeid op een boerderij in Wjelsryp met een praktisch ingestelde, ondersteunende familie, leerde ze vroeg observeren: het landschap, het licht, vogels en horizonlijnen waren haar eerste leermeesters. Ze volgde eerst de lerarenopleiding tekenen en handvaardigheid, later Academie Minerva, en combineerde altijd lesgeven met zelfstandig kunstenaarschap. Langs die weg ontstond ook haar publiekswerk: met het atelierschip Impala trok ze Friesland door voor pleinluchtexperimenten en lessen — de kiem voor de latere zomeractiviteiten zoals de Simmerskoalle in Gaasterland — en later leidde ze het Frysk Skildershûs in de binnenstad.

Als docent zocht Boersma naar een balans tussen instructie en beleven: veel laten zien, maar ook ruimte geven om te experimenteren. Ze ziet de academie expliciet als plek voor ‘tweedekansers’ — mensen die ooit een andere, zekerder carrière kozen maar het kunstenaarschap nog ambiëren — en wil zowel technische vaardigheid als persoonlijk verhaal stimuleren: niet alleen mooi schilderen, maar iets zinnigs willen uitdrukken.

In haar eigen werk is natuur en bodem sinds enkele jaren het centrale thema. Ze schildert processen van vruchtbaarheid: zaden, worteling, humusvorming en het ondergrondse mycelium-netwerk dat voedingsstoffen doorgeeft en verbindingen legt. Die fascinatie voor verwevenheid weerspiegelt ook haar proces bij de academie: veertig jaar samen opbouwen heeft veel met elkaar vergroeid; nu is het tijd om die structuren zorgvuldig te ontvlechten.

Privé combineerde Boersma haar loopbaan met het alleenstaand opvoeden van dochter Silke en met een levenslange steun van partner Jaap, die achter de schermen meewerkte. Voor de opvolging is gekozen voor grafisch vormgever en marketingman Arjan van Zeumeren, die het directeurschap naast zijn eigen bedrijf gaat vervullen. Boersma blijft verbonden als docent en ziet de wissel met vertrouwen tegemoet: volgens haar is het passend dat er nu een ‘echte’ manager komt terwijl zij meer mikromanagend en inhoudelijk was.

Met haar pensioen als directeur breekt voor Boersma een nieuwe fase aan: verhuizen naar een atelier in of rond Oentsjerk, bij voorkeur in de Trynwâlden, en ongestoord verder duiken in haar kunstenaarschap. Ze kijkt er opgetogen naar uit: “Ik ben heel benieuwd naar die ruimte,” zei ze, en ze staat klaar om na jaren van opbouwen opnieuw te kiezen voor het maken zelf.