Denk even aan alle stillen in den lande | column Wim Beekman

In dit artikel:

Langs de weg naar Balk, in de Gaasterlandse bosrand en groeit uit de oever van de Luts een eenzame spar die elk jaar in de kersttijd wordt versierd. Zilveren ballen en rode slingers sieren de boom, maar er hangen geen lichtjes—er is immers geen stopcontact in de buurt. De schrijfster en haar vrouw speuren tevergeefs naar een huisje of bewoner; het boompje staat verlaten en lijkt van niemand te zijn, bedoeld voor voorbijgangers.

Wie de versierders zijn blijft onbekend: misschien buurtgenoten, een groep vrienden, een gezin of een alleenstaande die zich verbonden voelt met die ene spar. Belangrijker dan de identiteit is het motief: het doen zonder eigen gewin, gewoon om iemand anders een plezier te doen. De auteur gebruikt de boom als metafoor voor al die mensen die onopvallend werk verzetten—de “stillen in den lande”—en haalt een traditioneel lied in gedachten aan. Zulke vrijwilligers staan achter de schermen bij sportverenigingen, ijsclubs, dorpshuizen, kerken en talloze andere plekken; zij verbeteren samen het leven van anderen zonder in de schijnwerpers te willen staan.

Als u rond Nieuwjaar langs die boom komt, roept de column op om even stil te staan bij en dankbaar te zijn voor al die stille doeners die onze samenleving op kleine, belangeloze manieren versieren.