De uitzet en de angstfabriek | column Nhung Dam

In dit artikel:

Een zwangere narratief beschrijft hoe de zogenoemde babyuitzetlijst snel verandert in een drukmiddel: handleidingen uit babywinkels en dure totalen maken van het klaarmaken voor een kind een kostbare onderneming. De Prénatallijst wordt genoemd (circa 60 producten, ongeveer €1.800) en Babypark komt voorbij als uitschieter (ruim honderd items, circa €3.600). De schrijfster vergelijkt de babybranche met bruiloften en begrafenissen: bedrijven spelen in op emotionele kwetsbaarheid en willen zoveel mogelijk verkopen.

De auteur kiest bewust voor een praktische, compacte uitzet vanwege kleine woonruimte, medische omstandigheden en het alleenstaand moederschap: een compacte buggy, een opvouwbaar badje en een draagzak die éénhandig te sluiten is. Dit contrasteert met de druk om alles van de lijst af te strepen en met gadgets waarvan ze niet eens wist dat ze bestonden. Vrouwen in haar omgeving raken gestrest door angst iets belangrijks te missen.

Een recente aflevering van Kassa met verborgen camera toonde hoe verkoopmedewerkers veiligheid als verkoopargument gebruiken en impliceren dat duurdere producten veiliger zijn. Een medewerker suggereerde expliciet dat wie voor een goedkoper alternatief kiest later de rekening betaalt — waardoor risico’s bij ouders lijken te liggen in plaats van bij fabrikanten of ontwerpkeuzes. De schrijfster bestempelt dit als fear marketing: inspelen op angst om aankoopbeslissingen te beïnvloeden.

De conclusie luidt dat echt belangrijke zaken — een veilig bedje, aandacht en liefde — niet op een prijsetiket staan. Moederschap begint volgens haar ook met loslaten en vertrouwen op eigen intuïtie; liefde is, ongeacht merk of prijs, het enige dat echt telt.