De twee ara's van Mano geven al vliegend en zittend Leeuwarden Oud-Oost kleur. 'Je wilt ze geven waar ze voor gemaakt zijn'

In dit artikel:

In Oud-Oost, Leeuwarden vallen regelmatig twee kleurrijke ara’s op die vrij door de buurt vliegen en soms meerdere dagen wegblijven. Eigenaar Mano heeft beide vogels zelf getraind om buiten zelfstandig te kunnen vliegen; na ongeveer twee maanden oefening durfde hij ze voor het eerst los te laten. Inmiddels gooit hij ze zelfs buiten als hij naar zijn werk gaat en laat hij ze in de zomer soms een dag of twee hun cirkel vergroten voordat ze terugkeren.

Mano begon kleinschalig: belonen na opstappen, overdag minder voeren en stapsgewijs grotere afstanden trainen. Toen zijn woning te klein bleek voor duikvluchten verhuisde de training naar een loods om te leren veilig van grote hoogtes te dalen. Daarna oefende hij freeflight — gecontroleerd vliegen in open terrein — en schroefde het op naar flight at liberty, waarbij de vogels hun eigen buurt herkennen en op eigen houtje terugkeren. Voor die laatste stap zocht hij hulp bij groothandel De Vogelzolder en Valkerij Opende; bij die valkenier trainde hij wekenlang meerdere keren per week totdat men vond dat de vogels buiten los konden.

De twee ara’s zijn een groenvleugelara en een rubyara (een hybride tussen geel- en groenvleugel). Mano koos bewust niet voor een puur geelvleugeltype vanwege het scherpere en luidruchtigere karakter daarvan; de hybride lijkt hem qua uiterlijk op een geelvleugel maar gedraagt zich rustiger zoals een groenvleugel. Binnen zitten de vogels vaak op een javaboom in de woonkamer, knagen en spelen ze met takken, en de groenvleugelara landt regelmatig op Mano’s schouder voor aandacht en knuffels. Mano beschrijft de band met zijn vogels als heel intens en liefdevol.

Tegelijkertijd benadrukt hij de keerzijde: ara’s zijn slopers, produceren veel rommel, vragen veel aandacht en zijn geen eenvoudige huisdieren. Daarom raadt hij deze vogels niet zomaar aan voor mensen met weinig tijd. Ook neemt hij voorzorgsmaatregelen tegen externe risico’s: hij geeft de namen van de ara’s niet prijs omdat mensen ze eerder probeerden te lokken, wat gevaarlijk kan zijn als ze bij ongewenste of bang reagerende buurtgenoten terechtkomen.

Kortom: Mano combineert liefde voor de vogels met doelgerichte, professionele training om zijn ara’s een zo natuurlijk mogelijk leven te geven, maar erkent de grote verantwoordelijkheid en de risico’s die daarbij horen.