De kaars van Chanoeka, dat zijn wij
In dit artikel:
Op het plein tussen de Joodse School en het Holocaustmonument in Leeuwarden verzamelden zondagavond zo’n vierhonderd mensen voor de ontsteking van de achtste kaars van de chanoekia, als afronding van het acht dagen durende Chanoeka-feest. Sprekers waren onder anderen Arjen Lont (honorair consul van Israël in Noord-Nederland), rabbijn Shmuel Spiero, opperrabbijn Binyomin Jacobs en burgemeester Sybrand Buma, die samen met de aanwezigen de laatste lichtjes aanstak. Gedeputeerde Friso Douwstra was er namens de provincie.
De samenkomst kreeg extra lading door de recente terreuraanslag in Sydney op de eerste dag van Chanoeka, waarbij vijftien mensen omkwamen; meerdere sprekers noemden die gebeurtenis als reden voor hun aanwezigheid. De openbare viering werd nadrukkelijk getoond als teken van steun aan de lokale Joodse gemeenschap, die in Leeuwarden klein en kwetsbaar is. Bezoekers — variërend van actieve vrijwilligers van de Joodse school tot overlevenden van de Holocaust en andere betrokken burgers — benadrukten dat het samen vieren en herdenken belangrijk is om solidariteit en hoop uit te dragen.
inhoudelijk verwees rabbijn Spiero naar een spreuk van koning Salomo om de kaarsen te koppelen aan de ziel van de mens: de vlam symboliseert het innerlijk licht. Paul Cladder gaf kort uitleg over de historische achtergrond van Chanoeka: de Makkabeeën, de herinwijding van de vervuilde Tempel en het wonder van de olie die acht dagen bleef branden. Ook werd gewezen op het moderne belang van het feest als tegengif tegen het toenemende antisemitisme; opperrabbijn Jacobs riep aanwezigen op actief licht te brengen in de wereld van vandaag: “Als u hier straks weggaat, is het niet voorbij. Dan begint het pas.”
De bijeenkomst combineerde feestelijke rituelen met herdenking en politieke symboliek: burgemeester Buma kreeg de vergelijking met zijn rol als informateur, die partijen bij elkaar moet brengen, en deelnemers benadrukten de noodzaak van zichtbare bescherming en maatschappelijke betrokkenheid. Voor velen was de avond zowel een viering van traditie als een publieke daad van solidariteit en verzet tegen geweld en haat.