De juridische en ethische bezwaren tegen de asielwetten moeten zwaar wegen: kerken en juristen keren zich er niet voor niets tegen

In dit artikel:

De huidige asielwetgeving faalt praktisch en moreel, vindt de hoofdredactie: bij de komende stemming in de Eerste Kamer verdienen zulke wetten een nee van gewetensvolle politici. In Ter Apel slapen bijna iedere nacht meer asielzoekers dan de regels toelaten; het COA betaalt daarvoor dagelijks dwangsommen en heeft het maximum van 5 miljoen euro bereikt. Ook andere locaties kampen met problemen: het AZC in Hardenberg zou al een maand dicht moeten zijn, maar sluiting lukt niet en daar zijn de boetes voor het COA inmiddels ruim boven de miljoen. Gemeente Epe legde eveneens een dwangsom op.

Oorspronkelijk moest de Spreidingswet voor voldoende opvang zorgen, maar het vorige kabinet koos in plaats daarvan voor strengere asielregels en drukte gemeenten minder tot medewerking. De nieuwe minister Bart van den Brink probeert gemeenten nu alsnog te dwingen, terwijl hij tegelijkertijd de eerdere wetgeving in de Eerste Kamer verdedigde. Kritiek komt van uiteenlopende kanten: een senator van OPNL, de IND, de Raad van State, advocaten en rechters noemen de wetten gebrekkig en voorspellend tot meer rechtszaken en vertraging.

Ook kerken verzetten zich, vooral tegen de criminalisering van illegaliteit, die zij onverenigbaar achten met christelijke waarden. De zes stemmen van het CDA in de Eerste Kamer lijken doorslaggevend; het CDA-lid Madeleine van Toorenburg toonde terughoudende kritiek maar wil haar minister niet publiekelijk onder druk zetten. De redactie waarschuwt dat het negeren van ethische en juridische bezwaren zowel onjuist als contraproductief is voor vluchtelingen in Ter Apel.