De excentrieke Lieneke verbindt alle inwoners van Wergea, ook ver na haar dood

In dit artikel:

De in 1955 in Groningen geboren kunstenares Lieneke Meijer, die in 2008 naar Wergea verhuisde, wordt na haar overlijden in 2022 geëerd met een tentoonstelling van haar werk in een hoge houten schuur aan de Leeuwarderweg 4. De expositie Keunst en emoasjes is tijdens de Wergea Bloeit-week te zien, donderdag tot en met zaterdag tussen 15.30 en 17.30; er worden tijdens openingstijden ook poëzievoordrachten gehouden en bezoekers kunnen tekeningen aanschaffen.

Lieneke maakte vanaf dag één een diepe indruk op het dorp: haar bonte, tweedehands kleding, opvallende hoedjes en karakteristieke rode fietstassen maakten haar een herkenbare verschijning. Ze was creatief en vrijgevochten, studeerde aan kunstacademie Minerva in Groningen en werkte met textiel, kralen en stenen. Ze hield van de natuur, koesterde een volkstuintje en maakte lange fietstochten door het buitengebied.

In de veertien jaar dat ze in Wergea woonde bouwde ze snelle vriendschappen op; een simpele ontmoeting in 2008 met Lotty Timmer leidde tot jarenlang dagelijkse wandelingen. Toen Lieneke ernstig ziek werd, bundelden een aantal dorpsgenoten hun krachten via een appgroep om voor haar te zorgen: mensen kookten, deden de was of regelden ict-zaken. Die groep, oorspronkelijk praktische mantelzorgers, groeide uit tot een hechte vriendenkring. Lieneke bleek dat te waarderen en liet hen na haar dood een bedrag na om die onderlinge band met etentjes voort te zetten — een gebaar dat de verbondenheid verstevigde.

Bij haar overlijden werd een verhuisdoos volgehangen met honderden kleine tekeningen gevonden: schetsen op ongebleekt papier, soms kwetsbaar of speels, soms woester, die mogelijk als een dagboek fungeerden. Veel vellen bevatten korte teksten en nummers, maar niet alles bleek eenvoudig te reconstrueren. Tijdens een van de gemeenschappelijke etentjes ontstond het idee om het werk te tonen; het past ook bij het doel van Wergea Bloeit om verbinding in het dorp te stimuleren.

De tentoonstelling bevat een selectie van die kleurrijke aquarelachtige schetsen en vroeg fotowerk uit haar Minerva-periode. Voor de voormalige mantelzorgers en andere dorpsbewoners is de expositie een tastbare herinnering aan een markante, ongrijpbare persoonlijkheid die zelfs na haar overlijden mensen bij elkaar bracht. Meer informatie: wergea.bloeit.frl.