De bedrieglijke waarheid van verhalen
In dit artikel:
Thomas Verbogt (1952), al meer dan veertig jaar een constante in de Nederlandse letteren, publiceert opnieuw: Foto’s van zonnige dagen. De roman draait om Rogier, een gevierd kunstcriticus die mensen van op afstand bestudeert en alleen dichtbij durft te komen bij drie mensen: zijn ex-vrouw Anna, zijn dochter Polly en zijn zwijgzame boezemvriend Clemens. Om zijn zestigste verjaardag te ontlopen reist hij met Clemens naar een dorp aan de Franse kust, maar keert onverhoopt terug naar Nederland als Anna belt dat Polly hem nodig heeft.
Terug in het gezin blijkt de verstandhouding verrassend ongewijzigd: Anna en Rogier zijn ooit in goed overleg uit elkaar gegaan, de liefde is blijven sluimeren en tussen vader en dochter bestaat nog steeds een innige band. Polly, die vlakbij woont en een reis door Azië plant, neemt afscheid met een collage van foto’s aan de muur van haar flat. Rogier merkt dat sommige foto’s verdwijnen en voelt zich beklemd door het idee dat hem een gedeelte van Polly’s leven wordt onthouden. Wanneer hij doorvraagt, blijkt het om intieme zaken te gaan die zowel Anna als Polly betreffen.
Langzaam raakt Rogier van slag. De man die zijn beroepsleven wijdde aan het ontsluieren van verhalen achter kunstwerken, blijkt niet bijster raad met de persoonlijke verhalen van zijn naasten. Een onverwachte familierelatie en onthullingen zetten hem op losse schroeven en doen hem twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verhalen die hij zelf altijd vertelde. Verbogt gebruikt dit plot om thema’s als liefde, vriendschap, geheimhouding en de kloof tussen beeld en werkelijkheid te verkennen: verhalen lijken soms overtuigender dan de feiten zelf.
Stijlistisch wordt de roman getypeerd als hallucinerend, met sluwe wendingen en subtiele bewegingen die de lezer óf vermoeid achterlaten (bij wie alles wil doorgronden) óf intens beloond (bij wie zich laat meevoeren). Na afloop blijft de lezer scherper naar zijn eigen omgeving kijken. Uitgever: Wereldbibliotheek; prijs €24,99.