De BBB, dat zijn de bluffers in het boerenbelang | Haagse bluf
In dit artikel:
Na ruim viereneenhalf jaar houdt de wekelijkse rubriek Haagse bluf op. Vanaf kort na de verkiezing van de BoerBurgerBeweging (BBB) in maart 2021 volgde de column de interne werking van politiek Den Haag: de coulissen tussen Tweede Kamer en kabinet, tussen coalitie en oppositie, en de manier waarop spelregels en omgangsvormen zijn vervormd.
Kernobservatie: wat ooit uitzonderlijk was, is geworden tot het nieuwe normaal. Politieke retoriek wint het steeds vaker van inhoudelijke daadkracht; blaffen prevaleert boven bijten, schijnwerpers en beeldvorming overschaduwen beleidsinhoud, en de volgende verkiezing weegt zwaarder dan langetermijnbestuur. De rubriek probeerde telkens het oog op de bal te houden — inhoud boven persoonsgerichte spelletjes — maar zag hoe dreigementen, wederdiensten en het afrekenen van rekeningen boodschappen vervingen.
De BBB figureerde veelvuldig in de columns. Onder leiding van Caroline van der Plas presenteerde de partij zich als onvervalst belangenbehartiger van boeren, met een stijl die afweek van traditionele partijen: direct, vaak polariserend en bereid grenzen te overschrijden. Dat leverde helderheid op, maar ook polarisatie en onwaarheden die het politieke klimaat vergiftigden. In de praktijk bleek de BBB weinig te hebben opgeleverd voor boeren: de partij schoof van landbouw naar asiel als verkiezingsthema, verloor daarmee stemmen en een deel van de achterban, en speelde de laatste tijd steeds meer op overleven.
Concrete illustratie van de Haagse dynamiek was een conflict rond mestbeleid. Landbouwminister Femke Wiersma pleitte voor meer verspreiding van mest, ondanks zorgen over waterkwaliteit en Europese eisen. Volgens berichtgeving van de NOS zou de BBB zelfs bereid zijn geweest een eigen minister op te offeren om die koers te beschermen; het ministerie van infrastructuur onder Robert Tieman stond daarbij op gespannen voet met Wiersma. Zulke praktijken laten zien hoe politieke druk en bluf de beleidsmachine lamleggen: surplace en vertraging worden ingezet als instrument, terwijl de inhoud ondergeschikt raakt.
De serie sluit af met een constatering dat Haagse regels zijn herschreven en dat politiek vaker draait om imago dan om governance. Respondentie naar ton.vanderlaan@lc.nl. Het was de auteur een eer wekelijks politiek Den Haag dichterbij te brengen.