Danny (33) uit Hurdegaryp bekijkt twee WK-wedstrijden van Irak in de Verenigde Staten: 'Het voelt alsof ik ook voor mijn vader ga'

In dit artikel:

Danny Koreya (33) uit Hurdegaryp reist speciaal naar de Verenigde Staten om twee wedstrijden van Irak op het WK bij te wonen. Irak veroverde begin april als allerlaatste land een ticket voor het toernooi — de eerste WK-deelname sinds 1986 — en de kwalificatie leidde tot massale vreugde, ook onder de Iraakse diaspora. Koreya, geboren in 1992 in Libanon als kind van Iraakse ouders en opgegroeid in Nederland, voelde het moment diep: hij stond midden in de nacht te juichen toen de beslissende wedstrijd eindigde.

Koreya kreeg zijn liefde voor het Iraakse voetbal van zijn vader mee. Na het overlijden van zijn vader in 2007 beleefde Irak juist een hoogtepunt door onverwacht de Azië Cup te winnen, maar voor Koreya overstijgt het bereiken van het WK die zege: het was een levenslange droom die hij zijn vader heeft horen navertellen. Daarom wil hij nu bij twee duels aanwezig zijn: woensdag in Boston tegen Noorwegen en maandag in Philadelphia tegen Frankrijk. Hij betaalde ongeveer 400 dollar voor de twee kaarten, maar de totale reisuitgaven lopen veel hoger op, vooral door de hoge hotelprijzen. Zijn reisroute voert van Amsterdam via Barcelona naar Boston; daarna reist hij met de trein naar New York en Philadelphia en blijft zo’n anderhalve week alleen op pad.

Sportief verwacht Koreya weinig realistische kansen voor Irak in een poule met Frankrijk, Noorwegen en Senegal — Irak heeft in zijn WK-historie nog nooit een punt gepakt — maar hij kijkt vooral uit naar de beleving en de emotie. Voor hem vertegenwoordigt de nationale ploeg meer dan sport: na jaren van oorlog brengt het succes van het voetbal tijdelijk vreugde en trots terug naar bijna 48 miljoen Irakezen. Na zijn Amerikaanse trip kijkt hij de laatste groepswedstrijd tegen Senegal thuis in Hurdegaryp, samen met zijn zevenjarige zoontje, die inmiddels net zo voetbalgek is als zijn vader. Bij het volkslied denkt hij aan zijn overleden vader: “Het voelt alsof ik ook voor hem ga.”