Dak gaat er af bij zestiende Winterkorenfestival in Leeuwarden: 'Wat een feest'

In dit artikel:

In de Leeuwarder Kurioskerk gaven vrijdagavond en zaterdag meer dan dertig koren acte de présence tijdens het zestiende Winterkorenfestival, georganiseerd door stichting Lokaal Vocaal. Elk koor kreeg ongeveer twintig minuten om het publiek te vermaken; het programma liep van nostalgische Flower Power-nummers (complete met zonnebrillen en bloemen in het haar) tot smartlappen en klassieke ballads. Seniorenkoor Parnas zong onder meer Sound of Silence en Perhaps Love, terwijl 4 Ever Fun het publiek energiek meekreeg met Hazes’ Leef.

Voorzitter Vronie de Vreeze (55) en vrijwilligers zoals Yvonne Jager (63) merkten dat de zaal dit jaar gezelliger en voller was dan andere edities, met opvallend veel niet-leden in de zaal. Om direct een goede sfeer te creëren nodigde het bestuur bij de start drie koren tegelijk uit en bepaalde pas op het laatste moment welk koor als eerste zou optreden — een kleine organisatorische aanpassing die beter publiekstrekker bleek dan vroeger.

Het festival fungeerde niet alleen als podium, maar ook als sociaal bindmiddel. Oud-voorzitter Piet Braam, die lang pleitte voor duurzame korenfestivals in Leeuwarden en vorig jaar overleed, werd door presentator en dochter Anita Braam herinnert als drijvende kracht achter de manifestaties. Zangers zelf benadrukten de persoonlijke waarde van het zingen: voor velen is het een bron van energie, teambuilding en levensvreugde. Rika van der Stouwe (53) noemde het zingen een kick die mensen weer verbindt; Chris van den Berge (77) ziet muziek als emotionele expressie en treedt zelfs solo op; en Anneke Brandsma (67) benadrukte dat zingen je scherp houdt, zeker omdat veel repertoire uit het hoofd wordt gezongen.

Kortom: het Winterkorenfestival bevestigde zijn rol als geliefd en levendig meezing- en ontmoetingsmoment voor koren en publiek in Leeuwarden, waarbij repertoire, podiumplezier en gemeenschapsgevoel centraal stonden.