Christelijk rechts neigt naar populisme | opinie

In dit artikel:

Nu sommige partijen waarschuwen dat Nederland door de islam zou worden "vervangen", plaatst de columnist de aandacht op de rechtervleugel van het christelijk-protestantse spectrum, met name de SGP. Die partij bestaat al meer dan honderd jaar en vertegenwoordigt zeer behoudende opvattingen over vrouwen en homoseksualiteit die volgens de auteur niet ver afstaan van die van radicale islamitische stromingen.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart profiteerde de SGP: 2,25% van de stemmen en een winst van 28 zetels; de ChristenUnie, veel gematigder, kreeg 1,9% en verloor ruim negentig zetels. Beide partijen hebben momenteel drie zetels in de Tweede Kamer; de CU had in 2006 nog zes zetels, de SGP is al lange tijd stabiel rond drie. Opmerkelijk vond de schrijver dat Kees van der Staaij, ondanks de precaire positie van zijn partij ten opzichte van het gelijkheidsbeginsel, ooit werd gezien als het "staatsrechtelijk geweten" van de Kamer. Pas in 2023 schrapte de SGP uit zijn statuten de bepaling dat vrouwen ongeschikt zouden zijn voor politiek en openbaar bestuur.

De huidige SGP-leider Chris Stoffer staat dichter bij de PVV dan bij D66, vooral vanwege grote meningsverschillen over medische ethiek (abortus, euthanasie, experimenteel onderzoek). De SGP, PVV en Forum voor Democratie delen verder een harde anti-immigratieagenda en verlangen strikte grensafsluiting voor mensen uit "niet-westerse" landen; de columnist ziet dit ook als een poging om een "blank" Nederland te behouden. Lokale verschijnselen illustreren de trend: FvD deed het goed op de Veluwe en in Oldebroek werd een door Tom de Nooijer opgerichte christelijke partij direct de grootste.

De columnist waarschuwt dat de weerstand tegen asielzoekerscentra escaleert en dat Wilders' politiek de democratische spelregels ondermijnt — iets waar Stoffer volgens de auteur weinig bezwaar tegen lijkt te hebben. Tekstschrijver is Rimmer Mulder, oud-hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant.