Burgemeester Ineke van Gent vertrekt, maar houdt voet bij stuk. 'Schiermonnikoog is niet te koop'

In dit artikel:

Ineke van Gent (68) beëindigde na ruim acht jaar haar burgemeesterschap van Schiermonnikoog (2017–2025). De voormalige GroenLinks-Tweede Kamerlid (1998–2012) kwam op het Waddeneiland terecht als een partijpoliticus die zich snel boven lokale partijen wist te plaatsen. Ze staat bekend als republikein, pacifist en iemand die dicht bij de eilandgemeenschap stond: ze deelde koninklijke onderscheidingen uit, verdedigde lokale tradities als Kallemooi en nam hardnekkige handhavingskwesties — zoals horecavergunningen, alcoholverstrekking aan minderjarigen en recreatief bewonen — niet licht op, ook al leidde dat soms tot ongenoegen.

Haar fascinatie voor Schiermonnikoog begon als kind tijdens een schoolreis en groeide uit tot betrokken lokaal bestuur. Als burgemeester benadrukte ze de dubbelheid van eilandbestuur: genieten van de unieke natuur én zorgen voor leefbaarheid en regels in een kleine gemeenschap. Ze vertelt dat persoonlijke betrekkingen het moeilijk kunnen maken om hard te blijven, maar dat de functie boven persoonlijke verhoudingen moet staan.

Een terugkerend thema in haar ambtsperiode was de strijd om energie-infrastructuur en natuurbehoud. Van Gent was fel tegen nieuwe gaswinning en tegen de geplande aanlanding van onderzeese kabelaansluitingen van Noordzee-windparken over Schiermonnikoog, vooral vanwege risico’s voor kwetsige natuur zoals de lepelaarkolonie en het wantij bij de Balg. Hoewel ze niet tegen windenergie op zich is en zelfs enthousiast is over ideeën als waterstoffabrieken en elektrificatie van de veerboot, verzette ze zich tegen deze specifieke aanlanding en eiste maximale compensatie en schadebeperking. De regio krijgt middelen uit een royaal rijksfonds voor gebiedsinvesteringen (onder meer 100–124 miljoen voor de Eemshavenregio; Schiermonnikoog ontving deels 10 miljoen voor zorg), en Van Gent tekende bestuurlijke afspraken om toch het meeste uit die compensatie te halen als aanleg onvermijdelijk bleek.

Praktische maatregelen voor verduurzaming stonden ook op haar agenda: vernieuwing en elektrificatie van de veerboot, lokale wind- en zonne-initiatieven en het idee van een eiland-eigen windmolen (een idee dat niet doorging, maar symbool stond voor zelfvoorzienendheid). Ze zocht samenwerking met omliggende gemeenten en TenneT om impact te beperken.

Van Gent noemt als belangrijke momenten de opruimactie na de aanspoeling van containers van de MSC Zoe in 2019, waarbij ook het leger insprong — een ervaring die haar liet zien hoe verschillend maatschappelijke werelden kunnen samenvallen. Haar afscheid in dorpshuis Ons Centrum was hartverwarmend en persoonlijk; bewoners, vrijwilligers en een 91-jarige buurvrouw die voor haar zong maakten indruk.

Persoonlijk: geboren 1957, politieke loopbaan begon bij PSP en leidde via het Kamerlidmaatschap tot functies bij NS en later het burgemeesterschap; ze is getrouwd, woont in Groningen en neemt na vertrek een korte pauze. Ze blijft betrokken: sinds 2022 voorzit ze het Adviescollege Openbaarheid en Informatiehuishouding en vanaf 1 januari 2026 werkt ze voor het Instituut Mijnbouwschade Groningen. Van Gent wil Schiermonnikoog blijven bezoeken en benadrukt dat ze als burgemeester zowel op het eiland als op de wal de belangen van de kleine gemeenschap heeft belaagd — iets wat volgens haar zichtbaar resultaat heeft opgeleverd.