Bining en oertsjûging ûntbrekke by GL-PvdA | opiny

In dit artikel:

GroenLinks en PvdA hebben hun nieuwe fusiepartij officieel gepresenteerd in Halfweg, maar vieren dit optimisme temidden van teleurstellende verkiezingsuitslagen: een verlies van vijf zetels in de Tweede Kamer en tegenvallende resultaten bij gemeenteraadsverkiezingen. De nieuw samengestelde partij benadrukt doorzettingsvermogen en ledenwerving, maar het concept-beginselprogramma toont volgens critici weinig aansluiting bij het klassieke sociaaldemocratische profiel — de traditie van bescherming en verhoging van de positie van de loonafhankelijke arbeiders, sociale wetgeving en nauwe banden met de vakbeweging lijkt ondergesneeuwd.

Historische keuzes van de PvdA spelen hierbij een rol. Onder leiding van toenmalig stadsvoorzitter Rottenberg werd de fijnmazige lokale PvdA-structuur opengemaakt — wat ruimte gaf voor lokale partijen maar ook nationale samenhang verzwakte. De Haagse koers, met focus op de ‘middengroepen in de Randstad’, en gebeurtenissen als de WAO-affaire en bezuinigingen onder Rutte II hebben veel vertrouwen in de PvdA aangetast; een grondige, kritisch historisch zelfreflectie ontbreekt volgens de schrijver. In plaats daarvan werd gekozen voor een fuserend voortbewegen met GroenLinks, wat niet door iedereen als herstel van links vertrouwen wordt gezien.

Als tegenvoorbeeld wijst de auteur op Dantumadiel: daar bundelden PvdA, GroenLinks, SP en onafhankelijken zich in de lokale lijst Sosjaal Links en behaalden daarmee voor de tweede keer op rij winst. De les: lokale verbintenis en overtuiging kunnen sterker werken dan top-down fusies. Auteur: Bertus Mulder (Feanwâlden).