Bij het Onzevader vallen taal, afstand en verschil weg

In dit artikel:

Gerben Huisman, voorzitter van hulporganisatie Hope4Ukraine, bezocht recent Oekraïne en deelt indrukken van een korte maar intense reis met 22 deelnemers. Na een nerveuze grensovergang arriveert hij eerst in Lviv, waar een lokale partner een werkplaats onderhoudt die onderdelen maakt en drones bouwt voor verkenning en het bezorgen van voedsel en materieel aan onbereikbare plekken. In de werkplaats vertelt een man, Igor, dat zijn broer in 2024 aan het front is omgekomen en dat zijn lichaam nog in bezet gebied ligt; „Mijn moeder heeft het er erg moeilijk mee,” zegt hij.

Later bezoekt de groep een militaire begraafplaats: rijen vlaggen, bloemen, foto’s en jonge gezichten van vrijwilligers en soldaten – van leraren tot kantoormedewerkers – die hun leven gaven. Veel vrouwen verzorgen de graven. Rond een graf spreekt een orthodoxe priester; aanwezigen herhalen het Onzevader. Huisman zingt het stilletjes mee in het Nederlands en beschrijft hoe die gedeelde, woordeloze stilte taal en afstand doet vervagen.

Zijn verslag benadrukt hoe alledaags verlies en persoonlijke rouw de oorlog dichtbij brengen, en illustreert de tastbare gevolgen van bijna vier jaar Russische invasie voor gewone Oekraïners. Meer over zijn werk: hope4ukraine.nl.