Bij een succesvol Europees asielbeleid verdrinken geen migranten in de Middellandse Zee

In dit artikel:

In de eerste twee maanden van dit jaar zijn meer dan 600 migranten verdronken in de Middellandse Zee — het hoogste aantal voor januari–februari sinds de beginjaren van de crisis die in 2013 zichtbaar werd. Toen al trok paus Franciscus naar het eiland Lampedusa om aandacht te vragen voor de massale sterfte van mensen die Europa probeerden te bereiken. Dertien jaar later is er weinig wezenlijk veranderd.

Europees beleid richt zich vooral op het terugdringen van de druk op grenslanden als Griekenland, Cyprus en Italië. Vorig jaar keurde de EU een nieuw asiel- en migratiepact goed, dat de komende maanden ingaat en uitgaat van strengere maatregelen. Italië voert onder premier Giorgia Meloni actief beleid om aankomsten te beperken, onder meer door betaalde afspraken met Libië en Tunesië. Critici wijzen erop dat die deals vaak gepaard gaan met mensenrechtenschendingen — mishandeling, detentie en het 'dumpen' van vluchtelingen — die buiten het Europese zicht blijven.

Meloni wil nu ook hulp aan migranten in nood op zee beperken, een maatregel die fel werd bekritiseerd door Italiaanse bisschoppen. Zij stellen dat de vele verdrinkingen geen toevallige tragedies zijn, maar het gevolg van bewuste, onmenselijke politieke keuzes. De redactionele oproep is duidelijk: als Europa effectief wil zijn in migratiebeheer, moet het beleid menselijker worden. Succes valt of staat met veilige legale routes zodat mensen niet op smokkelaars hoeven te vertrouwen, en met het garanderen van mensenrechten in alle maatregelen om migratie te ontmoedigen.