Bij de toervereniging FietsFriezen fiets je nooit alleen

In dit artikel:

Na een lange winter halen de leden van FietsFriezen uit Leeuwarden hun racefietsen weer van zolder en starten ze gezamenlijk aan tochten door Zuidwest-Friesland. Het bestuur — onder meer voorzitter Hans de Vries (53) — nodigt geïnteresseerden uit om een maand vrijblijvend mee te rijden; de vereniging telt zo’n 130 leden en bestaat sinds 2011. Voor veel beginnende renners is zo’n proefperiode aantrekkelijk omdat de instapkosten van de sport hoog kunnen zijn en een club een veilige, laagdrempelige manier biedt om ervaring op te doen.

De rit in het verhaal wordt geleid door wegkapitein Harry Pieters (72), die de route van bijna 70 kilometer heeft uitgezet en de B-ploeg, de middenmoot qua tempo, aanstuurt. Voor vertrek geeft Pieters heldere basisafspraken: de groep blijft bij elkaar, waarschuwt elkaar en andere weggebruikers, past het tempo aan waar nodig en helpt bij pech. Die structuur en het lidmaatschap van de NTFU ervaart hij als een kwaliteitsscerm: deelnemers mogen ervan uitgaan dat zaken goed geregeld zijn.

Onder de renners is ook Hyli Wiersma (77), een routinier die vroeger triatlons deed en samen met haar man veel heeft gereisd op de fiets. In de wintermaanden houdt ze haar conditie bij op een indoortrainer; zelfs bergbeklimmingen zoals de Grossglockner simuleert ze binnenshuis. Tijdens de riten wisselen de deelnemers van positie, delen ze het werk in de wind en zijn er korte pauzes — in dit geval een stop in Tirns voor een break en een moment om elkaar te spreken. De auteur ervaart dat, ondanks de zenuwen vooraf, in groepsverband fietsen goed te doen is en dat de rit veel voldoening geeft.

De rit illustreert enkele pluspunten van verenigingsfietsen: veiligheid in de groep, duidelijke organisatie, het sociale aspect (nieuwe contacten, vriendschappen) en samenhorigheid — zoals Pieters zegt bij een klein probleem met een slecht afgestelde leenfiets: “Samen uit, samen thuis.” Ook de mogelijkheid om onder begeleiding langere afstanden te ontdekken en streeknatuur te bewonderen wordt benadrukt; leden vinden in clubverband vaker andere plekjes dan wanneer ze alleen rijden.

Na afloop drinken de deelnemers nog koffie; de sfeer is gezellig en stimulerend. Voor de auteur was het verenigingsrijden de aanleiding om zelf een racefiets aan te schaffen. FietsFriezen biedt daarmee een toegankelijke route voor wie wil kennismaken met racefietsen: georganiseerde ritten, begeleiding door ervaren leden en een veilige, sociale omgeving om te leren en door te groeien.